Αιχμηρή παρέμβαση πραγματοποίησε από το βήμα της Βουλής ο βουλευτής Μάνος Κόνσολας, θέτοντας επιτακτικά το ζήτημα της στάσης της Τουρκίας απέναντι στο δυτικό σύστημα ασφαλείας. «Η εγκατάσταση των αντιαεροπορικών πυραύλων Patriot στην Κάρπαθο, όπως και η παρουσία ελληνικών και ευρωπαϊκών δυνάμεων στη θαλάσσια και εναέρια περιοχή της Κύπρου, είναι ενταγμένες στο δυτικό σύστημα ασφαλείας. Και η Τουρκία πρέπει να αποφασίσει αν ανήκει στο δυτικό σύστημα ασφαλείας ή όχι», δήλωσε με νόημα, επισημαίνοντας την ολιστική φύση των συμφωνιών και των συνεργασιών που διαμορφώνουν το σημερινό ευρωατlantικό περιβάλλον. Η τοποθέτηση αυτή έρχεται ως απάντηση στις έντονες και, όπως τις χαρακτήρισε, «ανιστόρητες και απαράδεκτες» αντιδράσεις της Άγκυρας, οι οποίες αμφισβητούν την κυριαρχία και τα δικαιώματα της Ελλάδας στην περιοχή. Ο βουλευτής Κόνσολας ανέπτυξε περαιτέρω το σκεπτικό του, τονίζοντας την ανάγκη για έναν σαφή προσδιορισμό των στρατηγικών επιλογών.
Η προάσπιση της εθνικής ασφάλειας και η ενίσχυση της αμυντικής ικανότητας της χώρας, μέσω τέτοιων συμφωνιών και εγκαταστάσεων, αποτελούν προτεραιότητα. Οι ενέργειες αυτές, όπως η τοποθέτηση των Patriot, δεν είναι μεμονωμένες, αλλά εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλέγμα συνεργασιών που στοχεύουν στην ενίσχυση της σταθερότητας και την αντιμετώπιση υφιστάμενων προκλήσεων. Η εμμονή της Τουρκίας στην αμφισβήτηση αυτών των κινήσεων, χωρίς να προσφέρει εποικοδομητικές εναλλακτικές, δημιουργεί ένα κλίμα αβεβαιότητας και δυσχεραίνει τη διαμόρφωση μιας κοινής αμυντικής πολιτικής σε επίπεδο συμμαχιών. Εστιάζοντας στις αντιδράσεις της γείτονος, ο κ. Κόνσολας τόνισε την προβληματική αυτών των αντιδράσεων, καθώς εμφανίζονται ως απότομες και άνευ ουσίας, αγνοώντας την ιστορική πραγματικότητα και τις διεθνείς συμβάσεις που διέπουν τις σχέσεις των κρατών. Η προσφυγή σε τέτοιες μονομερείς και συχνά επιθετικές δηλώσεις, υπονομεύει την προσπάθεια για διατήρηση ενός εποικοδομητικού διαλόγου και την εξεύρεση κοινών τόπων.
Η Ελλάδα, ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, δικαιούται και οφείλει να προβαίνει σε ενέργειες που θωρακίζουν την εδαφική της ακεραιότητα και ενισχύουν την αμυντική της ισχύ, εντός πάντα του πλαισίου των διεθνών κανόνων και των αμυντικών συμμαχιών που συμμετέχει. Συνεχίζοντας την ανάλυσή του, ο βουλευτής υπογράμμισε ότι η περιφερειακή σταθερότητα είναι μια συλλογική ευθύνη. Η υιοθέτηση μιας αμυντικής στάσης που αντιτίθεται στον εναρμονισμό και τις συνεργασίες με τους δυτικούς συμμάχους, μπορεί να οδηγήσει σε απομόνωση. Η στρατηγική επιλογή της Τουρκίας να αμφισβητεί συνεχώς και να προβάλλει αντιρρήσεις σε αμυντικές ενέργειες που στοχεύουν στην ασφάλεια της ευρύτερης περιοχής, εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη θέση της εντός των διεθνών σχημάτων ασφαλείας. Η ανάγκη για σαφήνεια και δέσμευση σε κοινές αρχές και αξίες είναι, πλέον, πιο επιτακτική από ποτέ, καθώς ο κόσμος αντιμετωπίζει αυξημένες γεωπολιτικές προκλήσεις που απαιτούν ενότητα και συνέργειες.
Η τελική έκβαση αυτής της γεωπολιτικής εξίσωσης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις αποφάσεις που θα λάβει η Άγκυρα. Η επιλογή της να παραμείνει προσηλωμένη σε μια αναθεωρητική πολιτική, η οποία συχνά έρχεται σε αντίθεση με τις αρχές και τους στόχους των δυτικών συμμάχων, ενδέχεται να διαμορφώσει τις μελλοντικές της σχέσεις και τη θέση της στην ευρωατlantική κοινότητα. Ο κ. Κόνσολας, με την τοποθέτησή του, κάλεσε εμμέσως την Τουρκία να αναλογιστεί τις συνέπειες των πράξεών της και να επιλέξει συνειδητά αν επιθυμεί να συνεχίσει να αποτελεί ουσιαστικό μέρος του δυτικού συστήματος ασφαλείας, συμβάλλοντας στην ευημερία και την ασφάλεια όλων. Η επιμονή στην εγκατάσταση σύγχρονων αμυντικών συστημάτων, όπως οι Patriot, στην Κάρπαθο, καθώς και η ενίσχυση της παρουσίας φίλιων δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο, αποτελούν απτές αποδείξεις της δέσμευσης της Ελλάδας στην ασφάλεια και τη σταθερότητα.
Αυτές οι κινήσεις δεν στρέφονται κατά κανενός, αλλά έχουν αμυντικό χαρακτήρα και εντάσσονται στο γενικότερο πλαίσιο της συλλογικής ασφάλειας. Επομένως, οι ενστάσεις της Τουρκίας, αντί να αποτελούν τροχοπέδη, θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται ως αφορμή για διάλογο και κατανόηση, παρά ως αδικαιολόγητη αντίδραση που αμφισβητεί την εθνική κυριαρχία χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.