Με τη σφραγίδα της προσωπικής της έρευνας και την εμπειρία που αποκόμισε από τη μακρά και ουσιαστική της διαδρομή στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, τον συνδικαλισμό και γενικότερα στα κοινά, η Βιολέττα Μπουτοπούλου-Χασάνου παρουσιάζει ένα έργο που φιλοδοξεί να ανασύρει από τη λήθη την ιστορία και τις μνήμες ενός ξεχωριστού ορεινού χωριού της Ευρυτανίας. Η Άμπλιανη, αυτό το μικρό διαμάντι της φύσης και της ιστορίας, γίνεται το επίκεντρο ενός βιβλίου που αποτυπώνει με μοναδική πιστότητα τις ρίζες, τις παραδόσεις και την αυθεντική ζωή των κατοίκων του, όπως αυτή διαμορφώθηκε μέσα στους αιώνες, κάτω από τις ιδιαίτερες συνθήκες της ορεινής ζωής. Η συγγραφέας, με αφοσίωση που αγγίζει τα όρια της αρχαιολογικής σχολαστικότητας, έχει αφιερώσει πολύτιμο χρόνο στην επίπονη και συστηματική προσωπική έρευνα, εμβαθύνοντας σε αρχεία, μνημεία, προφορικές μαρτυρίες και κάθε διαθέσιμη πηγή.
Στόχος της ήταν η συγκέντρωση και η αυθεντική καταγραφή των μνημών, των γεγονότων, των ηθών και εθίμων που καθόρισαν την ταυτότητα και την πορεία της Άμπλιανης. Το αποτέλεσμα είναι ένα έργο που δεν αρκείται στην απλή παράθεση στοιχείων, αλλά καταφέρνει να ζωντανέψει την ψυχή του χωριού, μεταφέροντας στον αναγνώστη την ατμόσφαιρα, τις αγωνίες, τις χαρές και τις δυσκολίες των ανθρώπων που έζησαν εκεί. Η προσφορά του βιβλίου αυτού υπερβαίνει κατά πολύ μια απλή ιστορική καταγραφή. Αποτελεί μια πολύτιμη πηγή γνώσης για τις νεότερες γενιές, που θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν την ιστορία του τόπου τους, τις ρίζες τους και την κληρονομιά που τους παραδόθηκε. Παράλληλα, αποτελεί μια ισχυρή υπενθύμιση της σημασίας της διατήρησης της πολιτιστικής μας ταυτότητας και των τοπικών μας παραδόσεων, σε μια εποχή που η παγκοσμιοποίηση τείνει να εξομαλύνει τις διαφορές και να σβήσει τις μοναδικές εκφράσεις του κάθε τόπου.
Η Άμπλιανη, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, αναδεικνύεται σε σύμβολο της αντοχής, της πεισματικής προσήλωσης στις ρίζες και της διατήρησης της αυθεντικότητας. Η Βιολέττα Μπουτοπούλου-Χασάνου, με την ευαισθησία και την ερευνητική της δεινότητα, καταφέρνει να συνδέσει το παρελθόν με το παρόν, δημιουργώντας ένα γεφύρωμα μνήμης που είναι απαραίτητο για την κατανόηση της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας. Η καταγραφή των μνημών ενός ορεινού χωριού, όπως η Άμπλιανη, δεν είναι απλώς μια άσκηση αρχειοθέτησης, αλλά μια πράξη πολιτισμικής αναγέννησης, που δίνει φωνή σε ιστορίες που κινδυνεύουν να χαθούν για πάντα. Το έργο αυτό στέκεται ως φόρος τιμής σε όλους όσους έζησαν, αγάπησαν και μόχθησαν σε αυτόν τον τόπο, διασφαλίζοντας ότι η μνήμη τους θα παραμείνει ζωντανή και φωτεινή για τις γενιές που έρχονται, προσφέροντας ταυτόχρονα πλούσιο υλικό για μελέτη και προβληματισμό.
