Παρά την απόφαση που ελήφθη τον περασμένο Δεκέμβριο για μια ορισμένη χαλάρωση της αρχικής αυστηρής δέσμευσης περί απαγόρευσης πώλησης νέων αυτοκινήτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης από το 2035, η Γερμανία δεν εφησυχάζει. Αντιθέτως, εκφράζει με επιμονή την επιθυμία της για ακόμη μεγαλύτερες ελαστικές ρυθμίσεις, αμφισβητώντας ουσιαστικά την αυστηρότητα των ευρωπαϊκών κανονισμών. Αυτή η στάση της γερμανικής πλευράς πυροδοτεί εκ νέου τη συζήτηση και αναδεικνύει τις διαφωνίες που επικρατούν εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την πορεία προς την απανθρακοποίηση της αυτοκινητοβιομηχανίας. Δεν είναι τυχαίο ότι εδώ και αρκετό καιρό έχει σχηματιστεί ένας πυρήνας ορισμένων ευρωπαϊκών κρατών, με τη Γερμανία να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή, που τάσσονται υπέρ μιας πιο ευέλικτης προσέγγισης. Τα κράτη αυτά, εκφράζοντας τις ανησυχίες τους για τις πιθανές οικονομικές επιπτώσεις και την ανταγωνιστικότητα των αυτοκινητοβιομηχανιών τους, ζητούν την επανεξέταση της χρονοδιαγράμματος για την πλήρη μετάβαση σε αμιγώς ηλεκτρικά οχήματα.
Η εστίαση στρέφεται κυρίως στους κινητήρες βενζίνης και diesel, οι οποίοι αποτελούν ακόμη τη ραχοκοκαλιά της ευρωπαϊκής αγοράς και της βιομηχανίας. Η πίεση από το Βερολίνο και τους συμμάχους του δεν περιορίζεται μόνο σε δηλώσεις, αλλά μεταφράζεται σε συγκεκριμένες προτάσεις για την υιοθέτηση τεχνολογικά ουδέτερων λύσεων. Το ζητούμενο είναι να δημιουργηθεί ένας χώρος για τεχνολογίες που θα μπορούν να χρησιμοποιούν τα εσωτερικά καύσιμα, αλλά με αυστηρότερους όρους περιβαλλοντικής προστασίας, όπως τα συνθετικά καύσιμα (e-fuels). Αυτή η προσέγγιση, κατά τους υποστηρικτές της, θα δώσει ανάσα στην αυτοκινητοβιομηχανία, προστατεύοντας παράλληλα το περιβάλλον, χωρίς να δημιουργεί σοκ στην αγορά και στην απασχόληση. Ωστόσο, η στάση αυτή αντιμετωπίζει την αντίδραση άλλων ευρωπαϊκών χωρών, όπως η Γαλλία και η Ιταλία, αλλά και περιβαλλοντικών οργανώσεων, που θεωρούν ότι μια τέτοια χαλάρωση θα υπονομεύσει τις προσπάθειες για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.
Το διακύβευμα είναι υψηλό, καθώς οι αποφάσεις που θα ληφθούν θα καθορίσουν την κατεύθυνση της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας για τις επόμενες δεκαετίες, επηρεάζοντας παράλληλα σημαντικά την ενεργειακή πολιτική και την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.
