Η υλοποίηση του Ελαιοκομικού Μητρώου, ένα εγχείρημα που αναμενόταν να εκσυγχρονίσει και να ενισχύσει τον νευραλγικό κλάδο της ελαιοπαραγωγής, έχει δυστυχώς αποδειχθεί περισσότερο εμπόδιο παρά αρωγός για τους Έλληνες ελαιοπαραγωγούς. Αντί να αποτελέσει ένα εργαλείο απλοποίησης και διαφάνειας, όπως διαφημίστηκε, το σύστημα έχει μετατραπεί σε πηγή αδικαιολόγητης σύγχυσης, προκαλώντας πονοκεφάλους και ανασφάλεια σε ένα κομμάτι του αγροτικού κόσμου που στηρίζεται στην παραγωγή και την εξαγωγή προϊόντων υψηλής αξίας. Οι αγρότες, που καθημερινά δίνουν τη μάχη για την ευημερία των κτημάτων τους, βρίσκονται αντιμέτωποι με μια νέα πραγματικότητα, όπου η γραφειοκρατία μοιάζει να έχει πάρει την πάνω βόλτα, απομακρύνοντας τους από την ουσιαστική τους εργασία και επικεντρώνοντάς τους σε διαδικασίες που σπάνια κατανοούν πλήρως. Το φιάσκο στην εφαρμογή του Ελαιοκομικού Μητρώου, που έχει συντελεστεί υπό την αιγίδα του λεγόμενου «Επιτελικού Κράτους», αναδεικνύει ένα διαχρονικό πρόβλημα στην προσέγγιση των σύγχρονων πολιτικών από πλευράς διοίκησης.
Η έλλειψη ουσιαστικής διαβούλευσης με τους άμεσα ενδιαφερόμενους, τους ελαιοπαραγωγούς, και η βιαστική υιοθέτηση ενός σύνθετου μηχανισμού χωρίς επαρκή προετοιμασία και σαφή ενημέρωση, έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό μείγμα αβεβαιότητας. Η υποσχέσεις για βελτίωση των συνθηκών παραγωγής και εμπορίας, για ενίσχυση της ιχνηλασιμότητας και για πρόσβαση σε ευρωπαϊκά κονδύλια, μοιάζουν πλέον απομακρυσμένες, καθώς οι αγρότες παλεύουν να κατανοήσουν τις νέες απαιτήσεις και να ανταποκριθούν σε ένα σύστημα που μοιάζει να λειτουργεί σε αντίθετη κατεύθυνση από τις πραγματικές τους ανάγκες, δημιουργώντας ένα κλίμα απογοήτευσης και δυσπιστίας. Οι αναφορές από αγρότες σε όλη τη χώρα μιλούν για ατέλειωτες ώρες αναμονής σε τηλεφωνικά κέντρα, για ασαφείς οδηγίες και για αλλαγές στους κανόνες «εν κινήσει», με αποτέλεσμα τη συσσώρευση τεράστιων προβλημάτων. Η γραφειοκρατική ασφυξία που προκαλείται, επιβαρύνει περαιτέρω τους ήδη πιεσμένους παραγωγούς, οι οποίοι καλούνται να διαχειριστούν την πολυπλοκότητα του συστήματος παράλληλα με τις καθημερινές τους ανάγκες.
Η ασφάλεια δικαίου, ένα θεμελιώδες αγαθό για κάθε επαγγελματία, έχει διαταραχθεί σοβαρά, αφήνοντας τους ελαιοπαραγωγούς σε μια κατάσταση διαρκούς αμφιβολίας για το μέλλον των καλλιεργειών τους και την ομαλή ροή των εργασιών τους. Η ανάγκη για άμεση παρέμβαση και επανεξέταση των διαδικασιών είναι επιτακτική, προκειμένου να αποκατασταθεί η ομαλότητα και να επανέλθει η εμπιστοσύνη. Το Ελαιοκομικό Μητρώο, αντί να αποτελέσει ένα εργαλείο που θα διευκόλυνε την πρόσβαση σε πόρους, την προώθηση του προϊόντος και τη διασφάλιση της ποιότητας, δυσχεραίνει τις διαδικασίες και δημιουργεί εμπόδια. Υπάρχει η αίσθηση ότι η σχεδίαση και η εφαρμογή του έγιναν χωρίς την επαρκή γνώση των πρακτικών αναγκών της πρωτογενούς παραγωγής, με αποτέλεσμα να προκύπτουν προβλήματα που έπρεπε να είχαν προβλεφθεί. Η συνεχής αναζήτηση λύσεων σε ένα σύστημα που πάσχει από δομικά μειονεκτήματα, εξαντλεί τους παραγωγούς και αποθαρρύνει την προσπάθεια για βελτίωση.
Η ελληνική ελαιοπαραγωγή, με την τεράστια πολιτισμική και οικονομική της αξία, αξίζει πολύ καλύτερη διαχείριση.
