Σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία για τη χώρα, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ομότιμος καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ και πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, προβαίνει σε μια διεισδυτική ανάλυση σχετικά με την «προεκλογική δοκιμασία της εθνικής στρατηγικής». Στο άρθρο του, αναδεικνύει την ανάγκη για προσεκτική διαχείριση των κεντρικών εθνικών ζητημάτων, τονίζοντας πως οι προεκλογικές περίοδοι συχνά ενέχουν τον κίνδυνο της πολιτικής πόλωσης, η οποία ενδέχεται να επισκιάσει τα ουσιώδη συμφέροντα του κράτους. Η ανάλυση του κ. Βενιζέλου εστιάζει στην ισορροπία που πρέπει να επιτευχθεί μεταξύ του πολιτικού ανταγωνισμού και της διαφύλαξης ενός αρραγούς εθνικού μετώπου, το οποίο παραμένει απαραίτητο για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των εξωτερικών απειλών. Ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης υπογραμμίζει πως η στρατηγική μιας χώρας δεν αποτελεί αντικείμενο προς διαπραγμάτευση για λόγους ψηφοθηρίας.
Αντιθέτως, υποστηρίζει ότι η σοβαρότητα που επιβάλλουν οι σύγχρονες διεθνείς γεωπολιτικές προκλήσεις απαιτεί συνέπεια και σταθερότητα. Μέσα από το κείμενό του, απευθύνει ένα έμμεσο κάλεσμα προς το πολιτικό σύστημα να διατηρήσει υψηλό το επίπεδο του διαλόγου, προτάσσοντας το εθνικό συμφέρον πάνω από τον κομματικό εντυπωσιασμό. Η ανάλυσή του αναδεικνύει τους κινδύνους που ελλοχεύουν όταν η εθνική πολιτική μετατρέπεται σε «λάφυρο» της εκλογικής αναμέτρησης, πλήττοντας την αξιοπιστία της χώρας στο εξωτερικό. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στην ανάγκη ύπαρξης μιας «εθνικής στρατηγικής» που θα υπερβαίνει τις βραχυπρόθεσμες στοχεύσεις. Ο κ. Βενιζέλος επισημαίνει ότι, παρά τις έντονες διαφορές που είναι φυσικό να υπάρχουν σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα, ορισμένα ζητήματα εθνικής εμβέλειας απαιτούν μια κοινή συνισταμένη. Η προεκλογική περίοδος, κατά την άποψή του, λειτουργεί ως ένα «τεστ» για την πολιτική ωριμότητα των κομμάτων, δοκιμάζοντας την ικανότητά τους να διακρίνουν το σημαντικό από το επουσιώδες.
Το ζητούμενο είναι η προστασία των εθνικών επιδιώξεων μέσα σε ένα διεθνές περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από ρευστότητα και αυξανόμενη πολυπλοκότητα, όπου κάθε κίνηση μετράει. Καταλήγοντας, η παρέμβαση του κ. Βενιζέλου αποτελεί μια παρακαταθήκη για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να διεξάγεται ο πολιτικός λόγος σε περιόδους κρίσης. Η ανάλυση καλεί σε εγρήγορση και υπευθυνότητα, καθώς οι αποφάσεις που λαμβάνονται σήμερα θα καθορίσουν το γεωπολιτικό αποτύπωμα της Ελλάδας για τα επόμενα χρόνια. Η «δοκιμασία» στην οποία αναφέρεται, αφορά τελικά την ποιότητα της δημοκρατίας μας και την ικανότητα του πολιτικού συστήματος να λειτουργεί υπό το βάρος των ευθυνών που επιβάλλει η ιστορία και η γεωγραφία. Ο διάλογος περί εθνικής στρατηγικής παραμένει, επομένως, το κεντρικό διακύβευμα που οφείλει να απασχολήσει το εκλογικό σώμα και τα κόμματα, μακριά από λαϊκίστικες προσεγγίσεις.