Η τρέχουσα διακυβέρνηση της χώρας αντιμετωπίζει σοβαρές κατηγορίες αναφορικά με την στάση της απέναντι σε ζητήματα που άπτονται του διεθνούς δικαίου. Φαίνεται πως μια πολιτική επιδείξεως, ή έστω σιωπηρής ανοχής, σε πρακτικές που υποσκάπτουν τις αρχές του διεθνούς δικαίου, έχει προκληθεί. Αυτή η προσέγγιση, εάν επιβεβαιωθεί, θέτει σε άμεσο κίνδυνο τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας, θέματα που άπτονται της κυριαρχίας, της ασφάλειας και της διεθνούς της θέσης. Η απουσία ισχυρής και αποφασιστικής στάσης έναντι παραβιάσεων, δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο και εκθέτει την χώρα σε πιθανές μελλοντικές προκλήσεις, υπονομεύοντας την εθνική της ακεραιότητα και την δυνατότητα ουσιαστικής άμυνας των συμφερόντων της. Η επίκληση της διατήρησης καλών σχέσεων ή της αποφυγής έντασης, δεν δύναται να αποτελέσει δικαιολογία για την υποχώρηση από θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς δικαίου.
Αντιθέτως, η υπεράσπιση αυτών των αρχών είναι αυτή που κατά κανόνα διασφαλίζει την σταθερότητα και την ασφάλεια. Η επιτρεπτική στάση απέναντι σε ενέργειες που αμφισβητούν την διεθνή τάξη, μπορεί να εκληφθεί ως αδυναμία ή έλλειψη βούλησης για την προάσπιση των ελληνικών εθνικών συμφερόντων, ιδίως σε μια περίοδο γεωπολιτικής αστάθειας και αυξημένων εθνικών προκλήσεων. Η μακροπρόθεσμη στρατηγική οφείλει να λαμβάνει υπόψη την δυνατότητα ανατροπής των ισορροπιών, κάτι που η σημερινή πολιτική, όπως κατηγορείται, δεν κάνει. Είναι ουσιώδες η κυβέρνηση να αναθεωρήσει την στρατηγική της, δίνοντας προτεραιότητα στην ενεργό υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου, όχι μόνο ως εθνική επιταγή, αλλά και ως θεμέλιο για την διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή. Η αδράνεια ή η επίδειξη ανεπαρκούς ανταπόκρισης σε περιστατικά που θίγουν την εθνική κυριαρχία και τα δικαιώματα της χώρας, δύναται να έχει ορατές συνέπειες στην αντίληψη που έχουν οι διεθνείς εταίροι για την ετοιμότητα της Ελλάδας να προασπίσει τα δίκαια και τα συμφέροντά της.
Η ενίσχυση της διπλωματικής δράσης και η σαφής τοποθέτηση απέναντι σε κάθε μορφή αμφισβήτησης, είναι ζωτικής σημασίας βήματα. Η ευαισθησία προς τα εθνικά θέματα και η άμυνα των εθνικών συμφερόντων, είναι αδιαπραγμάτευτες προτεραιότητες για κάθε υπεύθυνη διακυβέρνηση. Η τρέχουσα προσέγγιση, η οποία δίνει την εντύπωση μιας επιφυλακτικής ή και ανεκτικής στάσης απέναντι σε παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, ενδέχεται να οδηγήσει σε αποδυνάμωση της θέσης της Ελλάδας διεθνώς. Χρειάζεται μια πιο στέρεη και διεκδικητική στάση, που να βασίζεται στην ισχύ του διεθνούς δικαίου, διασφαλίζοντας έτσι την εθνική ακεραιότητα και την μακροπρόθεσμη ευημερία της χώρας, απέναντι σε κάθε εσωτερική ή εξωτερική απειλή.
