Ο Θανάσης Αυγερινός, με δηλώσεις του, έδωσε τέλος σε κάθε εικασία σχετικά με πιθανές συνεργασίες της Καρυστιανού ή άλλων πολιτικών δυνάμεων με υφιστάμενες πολιτικές παρατάξεις. Η θέση του είναι αδιαπραγμάτευτη: «Συμμερίζομαι απόλυτα αυτή την επιδίωξη να τελειώνουμε με την κατά Κοντογιώργη ‘εκλόγιμη μοναρχία’», ανέφερε εμφατικά, απορρίπτοντας κατηγορηματικά κάθε δυνατότητα σύμπραξης με το «σύστημα που γνωρίζουμε». Η τοποθέτησή του αυτή σηματοδοτεί μια σαφή αποστασιοποίηση από το καθιερωμένο πολιτικό σκηνικό, τονίζοντας την ανάγκη για ριζικές αλλαγές στη δομή διακυβέρνησης και τη λειτουργία των πολιτικών θεσμών. Η διατύπωση «εκλόγιμη μοναρχία», όπως αποδίδεται στον Κοντογιώργη, υποδηλώνει μια κριτική στην ουσιαστική συγκέντρωση εξουσίας στα χέρια λίγων, παρά τις δημοκρατικές διαδικασίες. Ο Αυγερινός υιοθετεί αυτή την κριτική και την προβάλλει ως κινητήρια δύναμη για την ανάγκη μιας βαθύτερης πολιτικής μεταρρύθμισης.
Η στροφή προς μια πραγματική δημοκρατία, με ευρύτερη συμμετοχή και διαφάνεια, είναι ο πυρήνας της πολιτικής του δέσμευσης. Η απόρριψη συνεργασιών με το παλιό κατεστημένο, όπως περιγράφεται, δεν είναι μια απλή δήλωση, αλλά μια στρατηγική επιλογή που στοχεύει να επαναπροσδιορίσει την πολιτική ατζέντα και να ανοίξει νέους δρόμους για την ουσιαστική ανανέωση του πολιτικού προσωπικού και των δομών εξουσίας. Περαιτέρω, ο Αυγερινός υπογραμμίζει ότι η τρέχουσα πολιτική πραγματικότητα, όπως την αντιλαμβάνεται, δεν προσφέρει τις απαραίτητες δικλείδες ασφαλείας για την αληθινή έκφραση της λαϊκής βούλησης. Η έννοια της «εκλόγιμης μοναρχίας» αφήνει να εννοηθεί μια κατάσταση όπου οι εκλογές, αν και διεξάγονται, δεν οδηγούν απαραίτητα σε μια πραγματική ανανέωση ή σε ουσιαστική διαφοροποίηση των πολιτικών προτάσεων και των κυβερνητικών πρακτικών. Ως εκ τούτου, η πάγια στάση του είναι η απόρριψη οποιασδήποτε συμβιβαστικής λύσης ή συνεργασίας που θα παγίωνε την προηγούμενη κατάσταση, αντί να προωθήσει την καινοτομία και την αναγκαία αναπροσαρμογή των πολιτικών συστημάτων.
Οι δηλώσεις αυτές δεν αποτελούν απλώς μια άρνηση αλλά μια ενεργητική δήλωση προθέσεων. Ο Θανάσης Αυγερινός εκφράζει την αδιάλλακτη αντίθεσή του σε οποιαδήποτε προσπάθεια ενσωμάτωσης σε ένα σύστημα που θεωρεί παρωχημένο και αναποτελεσματικό. Η εστίαση στην ανάγκη τερματισμού της «εκλόγιμης μοναρχίας» δείχνει μια βαθιά πεποίθηση στην ανάγκη για ανασυγκρότηση των δημοκρατικών θεσμών και την προώθηση νέων μοντέλων διακυβέρνησης. Η ξεκάθαρη αυτή τοποθέτηση, πέρα από το να διαλύει αμφιβολίες, θέτει τα θεμέλια για μια διαφορετική πολιτική αφετηρία, μακριά από πρακτικές και συνθήκες που πλέον δεν συνάδουν με τις σύγχρονες αντιλήψεις περί διαφάνειας και συμμετοχικής δημοκρατίας.
