Οι Έλληνες ασθενείς βρίσκονται αντιμέτωποι με διαρκώς αυξανόμενες καθυστερήσεις στην πρόσβαση σε νέα, καινοτόμα φάρμακα. Η μέση διάρκεια αναμονής από την ημέρα που ένα φάρμακο λαμβάνει έγκριση από τις αρμόδιες ευρωπαϊκές αρχές έως την ενσωμάτωσή του στο εθνικό σύστημα υγείας και τη διαθεσιμότητά του στην Ελλάδα ανέρχεται σε εντυπωσιακούς 641 ημέρες, δηλαδή περίπου 21 μήνες. Αυτή η δυσμενής πραγματικότητα σημαίνει ότι οι συμπολίτες μας, ειδικά εκείνοι που πάσχουν από χρόνιες ή σπάνιες παθήσεις, στερούνται έγκαιρης πρόσβασης σε θεραπείες που θα μπορούσαν να βελτιώσουν σημαντικά την ποιότητα ζωής τους, να ανακουφίσουν τα συμπτώματα ή ακόμα και να σώσουν τη ζωή τους. Η υγειονομική ανισότητα σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι εμφανής και απαιτεί άμεση αντιμετώπιση. Η παρατεταμένη αυτή διαδικασία δεν επηρεάζει μόνο την άμεση υγεία των ασθενών, αλλά προκαλεί και σημαντικό ψυχολογικό βάρος, αυξάνοντας την αβεβαιότητα και την αγωνία για το μέλλον.
Η αδυναμία πρόσβασης σε σύγχρονες θεραπείες, όταν αυτές είναι διαθέσιμες αλλού, δημιουργεί αισθήματα εγκατάλειψης και δικαιολογημένη δυσαρέσκεια. Τα φάρμακα αυτά συχνά αντιπροσωπεύουν την τελευταία ελπίδα για πολλούς, προσφέροντας νέες προοπτικές σε ασθένειες για τις οποίες προηγουμένως δεν υπήρχαν αποτελεσματικές λύσεις. Η καθυστέρηση στην εισαγωγή τους στην ελληνική αγορά μπορεί να έχει ανεπανόρθωτες συνέπειες για την πρόγνωση και την εξέλιξη της νόσου, καθιστώντας την ανάγκη για ταχεία έγκριση και διάθεση επιτακτική. Οι λόγοι πίσω από αυτές τις χρονοβόρες διαδικασίες είναι πολυδιάστατοι και συνδέονται με γραφειοκρατικά εμπόδια, πολύπλοκες διαδικασίες αξιολόγησης και διαπραγμάτευσης, καθώς και πιθανές ελλείψεις πόρων ή προσωπικού εντός των αρμόδιων φορέων. Ωστόσο, το απογοητευτικό αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο: οι Έλληνες ασθενείς λαμβάνουν πολύτιμες θεραπείες σημαντικά αργότερα σε σύγκριση με τους Ευρωπαίους ομολόγους τους.
Αυτό το χάσμα στην πρόσβαση σε καινοτόμα φάρμακα υπονομεύει την ισότιμη πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και θέτει υπό αμφισβήτηση την αποτελεσματικότητα του συστήματος υγείας να ανταποκριθεί στις σύγχρονες ανάγκες. Είναι σαφές ότι απαιτούνται άμεσες και αποφασιστικές παρεμβάσεις από την πλευρά της πολιτείας και των αρμόδιων φορέων. Η επιτάχυνση των διαδικασιών έγκρισης και αποζημίωσης, η απλοποίηση της γραφειοκρατίας και η ενίσχυση των δομών που εμπλέκονται στην εισαγωγή νέων φαρμάκων, είναι ζωτικής σημασίας. Στόχος πρέπει να είναι η εναρμόνιση με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, ώστε οι Έλληνες ασθενείς να μην είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας όσον αφορά την πρόσβασή τους στις πιο σύγχρονες και αποτελεσματικές θεραπείες. Η προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στην άμεση βελτίωση αυτών των διαδικασιών, για το καλό χιλιάδων συνανθρώπων μας.
