Το ελληνικό οικολογικό κίνημα και ο τομέας της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς θρηνούν τον χαμό ενός ξεχωριστού ανθρώπου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή το Σάββατο. Η απώλεια αφορά έναν ακούραστο αγωνιστή, του οποίου η αδιάκοπη δράση άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της στην προσπάθεια για τη διαφύλαξη του περιβάλλοντος και την ανάδειξη της πλούσιας ιστορικής μνήμης της Ελλάδας. Ωστόσο, η αφοσίωσή του δεν περιορίστηκε στα γεωγραφικά όρια της χώρας μας, αλλά επεκτάθηκε σε ολόκληρη τη λεκάνη της Μεσογείου, αναγνωρίζοντας την κοινή μας ευθύνη για τη διατήρηση αυτού του μοναδικού φυσικού και πολιτιστικού πλούτου. Η πορεία του χαρακτηρίστηκε από αξιοσημείωτη προσήλωση, στρατηγική σκέψη και μια βαθιά πίστη στην αξία της προστασίας των φυσικών πόρων και των πολιτιστικών μνημείων για τις μελλοντικές γενιές.
Η ακατάβλητη ενέργεια και το πάθος του τον καθιστούσαν πρωτοπόρο σε πολλούς τομείς. Δεν δίσταζε να αναλαμβάνει δύσκολες πρωτοβουλίες, να κινητοποιεί φορείς και πολίτες, και να πρωτοπορεί στον σχεδιασμό και την υλοποίηση καινοτόμων δράσεων. Η φωνή του ακουγόταν σταθερά υπέρ της βιώσιμης ανάπτυξης, της προστασίας της βιοποικιλότητας και της ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης για τα περιβαλλοντικά και πολιτιστικά ζητήματα. Η συμβολή του στην εκπαίδευση και την ενημέρωση, ειδικά των νεότερων, ήταν καθοριστική, καθώς πίστευε ακράδαντα ότι μόνο μέσω της γνώσης μπορούμε να καλλιεργήσουμε την αγάπη για τη φύση και την κληρονομιά μας, αντιμετωπίζοντας τις σύγχρονες προκλήσεις με αποτελεσματικότητα και υπευθυνότητα. Η κληρονομιά του δεν περιορίζεται στα όσα κατάφερε να ολοκληρώσει, αλλά εκτείνεται και στο έμπνευση που πρόσφερε σε αμέτρητους ανθρώπους που συμπορεύτηκαν μαζί του.
Πολλοί ερευνητές, ακτιβιστές, καλλιτέχνες και απλοί πολίτες βρήκαν σε αυτόν έναν αληθινό πνευματικό καθοδηγητή και έναν ισχυρό σύμμαχο στις προσπάθειές τους. Οι ομιλίες του, οι παρεμβάσεις του σε συνέδρια, οι δημοσιεύσεις του και οι συμβουλές του αποτέλεσαν φάρο για πολλούς που αφοσιώθηκαν στην προστασία του περιβάλλοντος και στην ανάδειξη της ιστορικής ταυτότητας. Ο τρόπος που συνέδεε αρμονικά την οικολογία με τον πολιτισμό, αναδεικνύοντας την αλληλεξάρτησή τους, αποτέλεσε ένα παράδειγμα προς μίμηση, υπογραμμίζοντας ότι η φύση και η ιστορία αποτελούν αδιαίρετες πτυχές της ίδιας ταυτότητας. Ο θάνατός του αφήνει ένα κενό στη δημόσια ζωή, αλλά ταυτόχρονα αφήνει πίσω του ένα πλούσιο έργο και μια παρακαταθήκη αξιών που καλούμαστε να συνεχίσουμε. Ο αγώνας για ένα καθαρότερο περιβάλλον και η διατήρηση της πολιτιστικής μας ταυτότητας είναι πιο επίκαιρος από ποτέ, και οι δράσεις του μας υπενθυμίζουν τη σημασία της συνέχειας και της αφοσίωσης σε αυτές τις θεμελιώδεις αξίες.
Η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή μέσα από τις πρωτοβουλίες που έλαβε, τα δίκτυα που δημιούργησε και την αδιάκοπη προσπάθεια για έναν καλύτερο κόσμο, έναν κόσμο όπου η αρμονία μεταξύ ανθρώπου και φύσης, παρελθόντος και μέλλοντος, θα αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ύπαρξής μας.
