Μερικές φορές δεν χάνουμε ανθρώπους επειδή σταμάτησαν να μας αγαπούν. Τους χάνουμε επειδή κανείς μας δεν βρήκε το θάρρος να πει «συγγνώμη».
Της Θεοδοσίας Κυριάκου
«Συγνώμη». Μια μικρή λέξη, που όμως μπορεί να κρύβει μέσα της τόση δύναμη. Κι όμως, πόσο δύσκολα την προφέρουμε όταν ξέρουμε ότι κάναμε λάθος.
Πληγώνουμε έναν άνθρωπο που αγαπάμε και, αντί να παραδεχτούμε το λάθος μας, αφήνουμε τον εγωισμό να πάρει τη θέση της αγάπης. Ψάχνουμε δικαιολογίες, θυμόμαστε τα λάθη του άλλου, προσπαθούμε να αποδείξουμε ότι δεν φταίμε μόνο εμείς. Κι έτσι, αντί να θεραπεύσουμε μια πληγή, την κάνουμε βαθύτερη.
Γιατί άραγε μας φοβίζει τόσο η συγγνώμη;
Ίσως γιατί έχουμε μάθει να πιστεύουμε πως όταν ζητάμε συγγνώμη χάνουμε τη δύναμή μας. Στην πραγματικότητα, όμως, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Χρειάζεται δύναμη για να κοιτάξεις τον άνθρωπο που πλήγωσες στα μάτια και να πεις: «Έκανα λάθος. Σε πλήγωσα. Λυπάμαι».
Και η συγγνώμη δεν είναι μόνο μια λέξη. Αν δεν μάθαμε να την εκφράζουμε, μπορούμε να τη δείξουμε με τις πράξεις μας. Να αναγνωρίσουμε τον πόνο που προκαλέσαμε. Να κάνουμε ένα βήμα πίσω. Να προσπαθήσουμε να διορθώσουμε ό,τι πληγώσαμε. Να δείξουμε στον άλλον ότι καταλάβαμε.
Γιατί η αληθινή συγγνώμη δεν ζητά απλώς να μας συγχωρέσουν. Αποδεικνύει ότι είμαστε διατεθειμένοι να αλλάξουμε. Και κάποια στιγμή πρέπει να κάνουμε στον εαυτό μας μια δύσκολη ερώτηση: Τι θέλω περισσότερο; Να αποδείξω ότι έχω δίκιο ή να κρατήσω στη ζωή μου τον άνθρωπο που αγαπώ;
Γιατί μπορεί να κερδίσεις μια διαφωνία και να χάσεις μια σχέση. Μπορεί να κρατήσεις τον εγωισμό σου ψηλά και, όταν κάποτε κοιτάξεις πίσω, να μην υπάρχει πια κανείς απέναντί σου για να του πεις όσα δεν πρόλαβες.
Και τότε δεν θα έχει σημασία ποιος είχε δίκιο.
Θα έχει σημασία μόνο ότι έχασες έναν άνθρωπο που αγαπούσες για κάτι που δεν άξιζε περισσότερο από εκείνον. Γι’ αυτό, αν υπάρχει κάποιος που πλήγωσες, μην περιμένεις πάντα να κάνει εκείνος το πρώτο βήμα.
Πες τη συγγνώμη. Δείξε την αγάπη. Άφησε τον εγωισμό στην άκρη.
Γιατί στο τέλος της ζωής μας δεν θα μετρήσουν οι φορές που είχαμε δίκιο. Θα μετρήσουν οι άνθρωποι που καταφέραμε να κρατήσουμε κοντά μας.
Ίσως η πιο όμορφη νίκη στη ζωή είναι να νικήσεις τον εγωισμό σου, πριν νικήσει εκείνος την αγάπη σου.
Γιατί μπορεί να κερδίσεις μια διαφωνία και να χάσεις έναν άνθρωπο. Γι’ αυτό, αν υπάρχει ακόμη κάποιος που αγαπάς, μην περιμένεις. Πες «συγγνώμη» πριν η σιωπή γίνει απόσταση και η απόσταση απουσία.
Γιατί κάποιες συγγνώμες, όταν αργήσουν, δεν γίνονται γέφυρες. Γίνονται αναμνήσεις.
Και κάποτε μπορεί να είναι αργά για να πεις «συγγνώμη».
Αλλά σήμερα, ίσως, να είναι ακόμη νωρίς για να πεις «αντίο».
Ακολουθήστε την Θεοδοσία Κυριάκου
Facebook page εδώ
Instagram εδώ