Μα πως ζούσαμε τότε… (Αφιερωμένο στις γενιές της αλάνας)

Μα πως ζούσαμε τότε…

…χωρίς κανάλια

…χωρίς τάμπλετ

…χωρίς πλέιστέισον

…χωρίς άιφον

…χωρίς εορτοδάνεια

…ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ!

Παλιότερα δεν υπήρχαν τηλεοράσεις, στερεοφωνικά, ή τηλεοπτικά παιχνίδια, δεν υπήρχαν χρήματα για ακριβά παιχνίδια και οι γονείς μας ήταν πολύ απασχολημένοι για να ασχοληθούνε μ΄εμάς.

Ευτυχώς η κίνηση στους δρόμους ήταν μικρή η δεν υπήρχε, οπότε ο δρόμος ήταν η παιδική χαρά μας Οι δρόμοι, τα πεζοδρόμια, καθώς και στους μικρούς κήπους μπροστά Παίζαμε έξω έως ότου βράδιαζε και δεν βλέπαμε πια.

Απο τα χαρακτηριστικά στοιχεία της παλιότερης εποχής ήταν ότι τα πιό αγαπημένα παιχνίδια ήταν αυτά που τα φτιάχναμε μόνοι μας αφού η κατασκευή τους, η συνεχής τροποποίηση και τελειοποίησή τους αποτελούσε απο μόνη της το μεγαλύτερο ίσως παιχνίδι.

Είχαμε, το παιχνίδι με τα τσέρκια.Υπήρχαν ξύλινα σε διάφορα μεγέθη για τα κορίτσια με τα ραβδιά τα κιλούσαν στα πεζοδρόμια.Τα αγόρια είχαν σιδερένια τσέρκια.Κέρδιζε το παιδί που θα έφτανε πρώτο στο προκαθορισμένο σημείο.