Μια συγκινητική πράξη ανθρωπιάς εκτυλίχθηκε έξω από το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου (ΠΑΓΝΗ), την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου, όταν τρία νέα παιδιά αποφάσισαν να βοηθήσουν μια ηλικιωμένη γυναίκα 87 ετών, η οποία δυσκολευόταν να βρει ταξί για να επιστρέψει στο σπίτι της, στη συνοικία του Θερίσου.
Η ιστορία έγινε γνωστή μέσα από ανάρτηση του Μάνου Κοζορώνη στη σελίδα «Ηράκλειο Κουασιμόδεια πόλη» στο Facebook, με τον ίδιο να εκφράζει δημόσια την ευγνωμοσύνη του προς τους τρεις νέους που, χωρίς να γνωρίζουν την ηλικιωμένη, δεν δίστασαν να αλλάξουν τα σχέδιά τους για να τη βοηθήσουν.
Ήταν περίπου 14:00 το μεσημέρι, όταν η 87χρονη περίμενε υπομονετικά έξω από το νοσοκομείο ένα ταξί για να την οδηγήσει στο σπίτι της. Ωστόσο, κάθε φορά που έφτανε κάποιο όχημα, άλλοι επιβάτες προλάβαιναν να επιβιβαστούν, καθώς η ίδια, λόγω της ηλικίας της και των πραγμάτων που κρατούσε στα χέρια της, δυσκολευόταν να κινηθεί γρήγορα.
Τότε ήταν που τρία νέα παιδιά, δύο αγόρια και ένα κορίτσι, τα οποία βρίσκονταν μέσα σε ένα αυτοκίνητο, παρατήρησαν την ταλαιπωρία της και αποφάσισαν να παρέμβουν.
«Γιαγιά, θα σε πάμε εμείς σπίτι σου. Πού μένεις;», τη ρώτησαν με καλοσύνη.
Όταν η ηλικιωμένη τούς απάντησε ότι έμενε στον Θέρισο, αλλά εξέφρασε την απορία της για το πού πήγαιναν οι ίδιοι, τα παιδιά τής εξήγησαν ότι κατευθύνονταν προς τις Γούβες ή το Κοκκίνη Χάνι. Παρ’ όλα αυτά, δεν δίστασαν να της προτείνουν να την πάνε πρώτα στο σπίτι της και στη συνέχεια να συνεχίσουν τη δική τους διαδρομή.
Η γυναίκα προσπάθησε να αρνηθεί, θεωρώντας πως θα τους έβαζε σε μεγάλη ταλαιπωρία, όμως οι τρεις νέοι επέμειναν.
«Όχι, γιαγιά, δεν πειράζει! Εμείς θα σε πάμε!», της απάντησαν αποφασιστικά, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τα δικά τους σχέδια.
Τα παιδιά την έβαλαν στο αυτοκίνητο μαζί με τα πράγματά της και τη μετέφεραν με ασφάλεια μέχρι την πόρτα του σπιτιού της. Εκείνη, συγκινημένη από την απρόσμενη βοήθειά τους, τα παρακάλεσε να κατέβουν για να τους κεράσει κάτι ως ένδειξη ευγνωμοσύνης. Οι νεαροί, ωστόσο, χαμογέλασαν και της απάντησαν απλά: «Την άλλη φορά!».
Η έκπληξη του γιου της και το δημόσιο «ευχαριστώ»
Ο Μάνος Κοζορώνης περιγράφει στην ανάρτησή του ότι εκείνη ακριβώς τη στιγμή άνοιγε την εξώπορτα του σπιτιού, έχοντας δει από το παράθυρο τη μητέρα του να κατεβαίνει από ένα άγνωστο αυτοκίνητο.
Μέχρι να φτάσει κοντά της, όμως, τα τρία παιδιά είχαν ήδη φύγει, χωρίς να περιμένουν κάποια ανταμοιβή ή να επιδιώξουν αναγνώριση για την πράξη τους.
«Μαμά, πού ήσουν; Ποια ήταν αυτά τα παιδιά;», τη ρώτησε με απορία, προσπαθώντας να καταλάβει τι είχε συμβεί.
Ακούγοντας την ιστορία, θέλησε να τους ευχαριστήσει δημόσια, καθώς δεν είχε προλάβει να τους συναντήσει από κοντά. Η ανάρτησή του αποτελεί ένα μήνυμα αναγνώρισης προς τρεις νέους ανθρώπους που επέλεξαν να προσφέρουν τη βοήθειά τους σε έναν άγνωστο συνάνθρωπό τους, χωρίς δεύτερη σκέψη.
«Παιδιά, δεν πρόλαβα να σας δω από κοντά, αλλά μέσα από την καρδιά μου θέλω να σας πω ένα τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ», έγραψε χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του για το γεγονός ότι τα παιδιά μπήκαν σε κόπο και βγήκαν εντελώς από τη διαδρομή τους, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τη μητέρα του, έναν ηλικιωμένο άνθρωπο που δεν γνώριζαν.
«Να είστε πάντα καλά, γεροί και τυχεροί στη ζωή σας! Να σας χαίρονται οι γονείς σας για τις αρχές, το φιλότιμο και την ανατροφή που σας έδωσαν», σημείωσε, απευθύνοντάς τους παράλληλα μια ανοιχτή πρόσκληση: «Το σπίτι μας στη Θέρισο είναι πάντα ανοιχτό για εσάς, όποτε κι αν περάσετε».
Ολόκληρη η ανάρτηση του Μάνου Κοζορώνη στη σελίδα “Ηράκλειο Κουασιμόδεια πόλη” στο facebook:
«Ένα μεγάλο «ευχαριστώ» σε τρία νέα παιδιά – Υπάρχει ακόμα ελπίδα και ανθρωπιά!
Πέμπτη 22 Οκτωβρίου, γύρω στις 14:00 το μεσημέρι, έξω από το ΠΑΓΝΗ.
Μια ηλικιωμένη γυναίκα 87 χρόνων περίμενε καρτερικά για αρκετή ώρα ένα ταξί να την πάει σπίτι της. Κάθε φορά όμως που ερχόταν κάποιο, άλλοι πελάτες την προλάβαιναν, καθώς η ίδια, λόγω ηλικίας και κρατώντας πράγματα στα χέρια, δυσκολευόταν να κινηθεί γρήγορα.
Την πρόσεξαν τρία νέα παιδιά μέσα από ένα αυτοκίνητο — δύο αγόρια κι ένα κορίτσι:
— «Γιαγιά, θα σε πάμε εμείς σπίτι σου. Πού μένεις;»
— «Θέρισο, παιδιά μου, αλλά εσείς πού πάτε; Δεν σας ξέρω!»
— «Δεν πειράζει, γιαγιά. Εμείς πάμε Γούβες (ή Κοκκίνη Χάνι ειπαν). Θα σε πάμε πρώτα στο σπίτι σου στη Θέρισο κι έπειτα θα πάμε εμείς στις Γούβες!»
— «Όι, παιδιά μου, είναι αμαρτία να κάνετε ετόσονά κόπο και να βγείτε απ’ τον δρόμο σας. Δεν πειράζει, θα πάρω εγώ το επόμενο ταξί που θα ’ρθει!»
— «Όχι, γιαγιά, δεν πειράζει! Εμείς θα σε πάμε!» είπαν και τα τρία παιδιά με μια φωνή, τόσο αποφασιστικά που δεν σήκωνε καμία αντίρρηση.
Την έβαλαν στο αυτοκίνητο μαζί με τα πράγματά της και την πήγαν με ασφάλεια μέχρι την πόρτα του σπιτιού της. Η ηλικιωμένη κυρία τους παρακάλεσε να κατέβουν να τους κεράσει κάτι, μα εκείνα χαμογέλασαν και της είπαν: «Την άλλη φορά!».
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή άνοιγα την εξώπορτα, βλέποντας από το παράθυρο τη μητέρα μου να κατεβαίνει από ένα άγνωστο αυτοκίνητο. Μέχρι να φτάσω, τα παιδιά είχαν ήδη αναχωρήσει.
— «Μαμά, πού ήσουν; Ποια ήταν αυτά τα παιδιά;» τη ρώτησα με απορία…
Παιδιά, δεν πρόλαβα να σας δω από κοντά, αλλά μέσα από την καρδιά μου θέλω να σας πω ένα τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ. Μπήκατε σε τόσο κόπο και βγήκατε εντελώς από τη διαδρομή σας μόνο και μόνο για να βοηθήσετε έναν άγνωστο ηλικιωμένο άνθρωπο.
Να είστε πάντα καλά, γεροί και τυχεροί στη ζωή σας! Να σας χαίρονται οι γονείς σας για τις αρχές, το φιλότιμο και την ανατροφή που σας έδωσαν. Το σπίτι μας στη Θέρισο είναι πάντα ανοιχτό για εσάς, όποτε κι αν περάσετε.
Τέτοιες πράξεις δίνουν παράδειγμα σε όλους μας και μας θυμίζουν τι σημαίνει ανθρωπιά!»
Μια μικρή πράξη που θυμίζει τη μεγάλη αξία της ανθρωπιάς
Σε μια καθημερινότητα όπου οι άνθρωποι συχνά βιάζονται να φτάσουν στον προορισμό τους, η ιστορία των τριών νέων από το Ηράκλειο υπενθυμίζει ότι η αλληλεγγύη δεν χρειάζεται μεγάλες χειρονομίες για να κάνει τη διαφορά.
Μερικές φορές, αρκεί να παρατηρήσουμε τον άνθρωπο που βρίσκεται δίπλα μας, να αντιληφθούμε τη δυσκολία του και να αποφασίσουμε να του προσφέρουμε βοήθεια, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει πως θα καθυστερήσουμε ή θα αλλάξουμε τα δικά μας σχέδια.
Τα τρία παιδιά δεν γνώριζαν την 87χρονη γυναίκα και δεν είχαν κανέναν λόγο να αναλάβουν αυτή την ευθύνη. Επέλεξαν, όμως, να τη βοηθήσουν, προσφέροντάς της κάτι πολύ περισσότερο από μια διαδρομή με το αυτοκίνητο: το αίσθημα της ασφάλειας και τη σιγουριά ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι πρόθυμοι να σταθούν δίπλα σε κάποιον που έχει ανάγκη.
Και όπως εύστοχα καταλήγει ο Μάνος Κοζορώνης στην ανάρτησή του, τέτοιες πράξεις δίνουν το παράδειγμα σε όλους μας και μας θυμίζουν τι πραγματικά σημαίνει ανθρωπιά.
