Κάποια στιγμή ίσως σε ρωτήσουν: «Πότε άλλαξες εσύ;»
Και η αλήθεια είναι πως δεν άλλαξες ξαφνικά. Η αλλαγή ήρθε σιγά σιγά, μέσα από όλα εκείνα που προηγήθηκαν και που ίσως ο άλλος δεν θέλησε ποτέ να δει.
Της Θεοδοσίας Κυριάκου
Πριν από την απόσταση, υπήρξαν συζητήσεις. Είχες εξηγήσει τι σε πληγώνει, τι χρειάζεσαι και τι περιμένεις. Είχες προσπαθήσει, είχες κάνει υπομονή, είχες δώσει ευκαιρίες και είχες κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου. Δεν περίμενες το τέλειο. Περίμενες απλώς να δεις μια προσπάθεια και έναν σεβασμό σε όσα ένιωθες.
Όταν όμως κάποιος συνεχίζει να αγνοεί όσα του λες, κάποια στιγμή πρέπει να αλλάξεις εσύ.
Όχι για να τον τιμωρήσεις, αλλά για να προστατεύσεις τον εαυτό σου. Στην αρχή δημιουργείς άμυνες. Μετά βάζεις όρια. Και αν συνεχίζει να μην ακούει, οι άμυνες γίνονται τείχη.
Όχι επειδή έπαψες να αγαπάς, αλλά επειδή κουράστηκες να πληγώνεσαι με τον ίδιο τρόπο.
Και τότε ίσως αναρωτηθεί πότε απομακρύνθηκες, ξεχνώντας πως πριν από κάθε τείχος υπήρξαν πολλές προσπάθειες να μείνει η πόρτα ανοιχτή. Υπήρξαν συζητήσεις, εξηγήσεις, υπομονή και ευκαιρίες.
Κανείς δεν απομακρύνεται πραγματικά μέσα σε μία μέρα. Απομακρύνεται λίγο λίγο, κάθε φορά που νιώθει πως δεν τον ακούνε, πως τα συναισθήματά του θεωρούνται υπερβολικά ή πως η προσφορά του θεωρείται δεδομένη.
Οι σχέσεις δεν είναι ζυγαριά. Δεν μετράμε ποιος έδωσε περισσότερο. Είναι όμως αμοιβαιότητα, σεβασμός και ενδιαφέρον για το πώς νιώθει ο άλλος. Δεν μπορείς να ζητάς από κάποιον να σου προσφέρει όσα εσύ δεν προσφέρεις και ταυτόχρονα να θεωρείς δεδομένη την αγάπη, την παρουσία και την κατανόησή του.
Κάποια στιγμή, λοιπόν, δεν χρειάζεται να εξηγήσεις άλλο.
Χρειάζεται να αλλάξεις τη στάση σου. Να βάλεις όρια. Να σταματήσεις να δίνεις εκεί όπου η προσφορά σου θεωρείται δεδομένη. Και αν χρειάζεται, να απομακρυνθείς.
Όχι με θυμό και όχι με εκδίκηση. Αλλά με την ηρεμία εκείνου που κατάλαβε πως δεν μπορεί να αλλάξει κάποιον που δεν θέλει να αλλάξει.
Γιατί μερικές φορές η μεγαλύτερη αλλαγή δεν είναι να φύγεις από έναν άνθρωπο. Είναι να σταματήσεις να εγκαταλείπεις εσύ τον εαυτό σου για να μη χάσεις κάποιον άλλον.
Και αν κάποτε σε ρωτήσουν «πότε άλλαξες;», ίσως η απάντηση να είναι απλή:
«Δεν άλλαξα όταν σταμάτησες να με ακούς. Άλλαξα όταν αποφάσισα να μην αγνοώ άλλο εγώ τον εαυτό μου.»
Ακολουθήστε την Θεοδοσία Κυριάκου
Facebook page https://www.facebook.com/theodosia.kyriakou.page
Instagram https://www.instagram.com/theodosiakyriakou/
