Η υγεία, ως θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως κόστος προς συμπίεση ή περικοπή, αλλά ως υπέρτατη προτεραιότητα για κάθε πολιτεία. Αυτή η διαπίστωση έρχεται με ιδιαίτερη βαρύτητα στο πλαίσιο των διαδοχικών αποσύρσεων ογκολογικών φαρμάκων από την ελληνική αγορά, ένα φαινόμενο που προκαλεί έντονη ανησυχία και πλήττει άμεσα χιλιάδες ασθενείς που βασίζονται σε αυτά για την επιβίωσή τους. Τα στατιστικά στοιχεία και οι μαρτυρίες ασθενών και ιατρικού προσωπικού σκιαγραφούν μια ζοφερή εικόνα, όπου η πρόσβαση σε κρίσιμες θεραπείες καθίσταται όλο και πιο δύσκολη, δημιουργώντας αβεβαιότητα και απελπισία. Η κατάσταση αυτή δεν αποτελεί μεμονωμένο συμβάν, αλλά μέρος μιας ευρύτερης, ανησυχητικής τάσης που υποδηλώνει προβληματισμούς στη διαχείριση της δημόσιας υγείας και στη διασφάλιση της επάρκειας φαρμακευτικών σκευασμάτων. Η αποχώρηση ενός ακόμη ογκολογικού φαρμάκου από την Ελλάδα έρχεται να επιβεβαιώσει τις ανησυχίες που εκφράζονται από φορείς και συλλόγους ασθενών, οι οποίοι εδώ και καιρό προειδοποιούν για τις αρνητικές επιπτώσεις αυτής της κατάστασης.
Η έλλειψη βασικών φαρμάκων, ιδιαίτερα σε τόσο ευαίσθητες θεραπευτικές κατηγορίες, μπορεί να οδηγήσει σε αναγκαστική διακοπή αγωγών, σε επιδείνωση της νόσου ή ακόμα και σε απώλεια ζωών. Είναι επιτακτική ανάγκη η πολιτεία να αναλάβει πλήρως τις ευθύνες της και να αντιμετωπίσει άμεσα και αποφασιστικά αυτό το κρίσιμο ζήτημα. Η διασφάλιση της απρόσκοπτης πρόσβασης όλων των ασθενών στις απαραίτητες θεραπείες τους δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Αυτό απαιτεί τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων, όπως η ενίσχυση των μηχανισμών προμήθειας και διανομής φαρμάκων, η θέσπιση σαφών κριτηρίων για την αποφυγή ανεξήγητων αποσύρσεων, και η ουσιαστική στήριξη της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας. Η υγεία δεν είναι απλώς ένα άρθρο εξόδων στον προϋπολογισμό, αλλά η επένδυση στην ίδια την κοινωνία και την ευημερία των πολιτών της. Η καθυστέρηση ή η αδράνεια στην αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος μπορεί να έχει ανυπολόγιστες συνέπειες.
Ο κίνδυνος να μείνει κανείς χωρίς την κρίσιμη θεραπεία του, όταν η ζωή του κρέμεται από μία κλωστή, είναι αδιανόητος. Οι αρμόδιοι φορείς οφείλουν να δράσουν άμεσα, να διερευνήσουν τις αιτίες που οδηγούν σε αυτές τις αποσύρσεις και να χαράξουν μια μακροπρόθεσμη στρατηγική για την ενίσχυση της φαρμακευτικής επάρκειας στη χώρα. Η προστασία της δημόσιας υγείας πρέπει να βρίσκεται στην κορυφή της ατζέντας, με προτεραιότητα την προάσπιση της ζωής και της αξιοπρέπειας κάθε ασθενούς.
