Σε κλίμα έντονης συγκίνησης και βαριάς ατμόσφαιρας, η δίκη του Δημήτρη Λιγνάδη στο Εφετείο συγκλόνισε με την κατάθεση του πρώτου μηνυτή. Ο μάρτυρας, ο οποίος ήταν μόλις 17 ετών κατά τα φερόμενα περιστατικά, περιέγραψε με σπαρακτικό τρόπο την εμπειρία του, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Ήταν άδικο να πάρεις ένα 17χρονο με προβλήματα και να το εκμεταλλευτείς έτσι». Τα λόγια του αντήχησαν στην αίθουσα του δικαστηρίου, αναδεικνύοντας τη βαθιά πληγή που άφησε η φερόμενη εκμετάλλευση και την οδύνη που ακόμη νιώθει. Ο καταγγέλλων μίλησε για την επώδυνη διαδρομή που ακολούθησε από την αρχική του τραυματική εμπειρία, αποκαλύπτοντας πως ακόμη και σήμερα, έπειτα από χρόνια, παλεύει με τις ψυχολογικές συνέπειες, με τη βοήθεια μάλιστα επαγγελματία ψυχολόγου. Η κατάθεσή του έστρεψε τα φώτα της δημοσιότητας, για άλλη μια φορά, όχι μόνο στην ποινική πτυχή της υπόθεσης, αλλά και στις μακροχρόνιες και βαθιές συναισθηματικές αλλά και ψυχολογικές πληγές που αφήνουν τέτοιου είδους εγκλήματα, ειδικά όταν στρέφονται εναντίον ανηλίκων.
Η μαρτυρία του πρώτου θύματος, όπως ακούστηκε στο Εφετείο, αποκαλύπτει το εύρος του φόβου που καλλιεργήθηκε και πώς αυτός ο φόβος στοιχειώνει τη ζωή του μέχρι σήμερα. Η δήλωση «Γνώρισα το φόβο και τώρα το παλεύω με τον ψυχολόγο μου» αποτελεί μια ωμή ομολογία της δυσκολίας διαχείρισης του τραύματος και της συνεχούς προσπάθειας για θεραπεία και ανάταση. Η κατάθεση αποσκοπεί, μεταξύ άλλων, στην ευαισθητοποίηση του κοινού για τις επιπτώσεις τέτοιων πράξεων στη ζωή των θυμάτων. Η δίκη συνεχίζεται με την αναμενόμενη προσοχή, καθώς η κατάθεση αυτή έρχεται να δώσει μια προσωπική, συγκλονιστική διάσταση στις σοβαρές κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Ο νομικός κόσμος και η κοινή γνώμη παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις, γνωρίζοντας ότι η δικαιοσύνη καλείται να σταθμίσει όλες τις πλευρές με την απαραίτητη σοβαρότητα και υπευθυνότητα, βάζοντας προτεραιότητα στην προστασία των ανηλίκων και την απονομή της αλήθειας.
