Πολλοί γνωρίζουν τη Μαίρη Σέλλεϋ ως τη δημιουργό του κατά συρροή αθάνατου έργου “Ο Φρανκενστάιν”, όμως η αλήθεια είναι πως η σύλληψη του εμβληματικού αυτού τέρατος και της γοτθικής ατμόσφαιρας που το περιέβαλλε, χρωστάει πάρα πολλά στον αριστοκρατικό ρομαντικό ποιητή, Λόρδο Βύρωνα. Η ιστορία του αλλοπρόσαλλου δημιουργήματος, που έχει στοιχειώσει τη φαντασία γενεών, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με μια σειρά από ασυνήθιστες συνθήκες και συγκυρίες, στις οποίες ο Βύρωνας, ο Έλληνας ευεργέτης και παθιασμένος εραστής, έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο. Η σύλληψη της ιδέας τοποθετείται στο καλοκαίρι του 1816, μια περίοδο όπου ο ποιητής βρισκόταν σε έντονη ερωτική σχέση με την Κλερ Κλέρμοντ, η οποία έμελλε να παίξει κι αυτή το ρόλο της στην εξέλιξη των γεγονότων. Το καλοκαίρι του 1816, που έμεινε στην ιστορία ως “το έτος χωρίς καλοκαίρι” λόγω των εξαιρετικά δυσμενών καιρικών συνθηκών στην Ευρώπη, βρήκε τον Λόρδο Βύρωνα, τον Percy Bysshe Shelley, τη τότε σύντροφό του Mary Godwin (η οποία αργότερα έγινε γνωστή ως Mary Shelley) και την ετεροθαλή αδελφή της, Claire Clairmont, να διαμένουν κοντά στη λίμνη της Γενεύης, στην έπαυλη Diodati.
Η συνεχής κακοκαιρία τους ανάγκαζε να περνούν τις περισσότερες ώρες τους εσωτερικούς χώρους. Αυτή η απομόνωση, σε συνδυασμό με τη ρομαντική και μυστηριώδη ατμόσφαιρα, δημιούργησε το ιδανικό υπόβαθρο για μια σειρά από διεγερτικές συζητήσεις, οι οποίες άγγιζαν τα όρια του υπερφυσικού. Ο Βύρωνας, γνωστός για την εκκεντρική του προσωπικότητα και την τάση του προς το δραματικό, πρότεινε μια βραδιά παιχνιδιού: κάθε μέλος της παρέας θα έπρεπε να γράψει μια σύντομη ιστορία τρόμου. Ο ποιητής, με τη δική του γοτθική αύρα, παρουσίασε το “The Vampyre”, ένα έργο που πιστεύεται ότι αποτέλεσε την πρώτη ολοκληρωμένη λογοτεχνική απεικόνιση του βρικόλακα στη σύγχρονη λογοτεχνία, επαναπροσδιορίζοντας το μύθο πέρα από τις παλιές λαϊκές δοξασίες. Η ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε από τις αφηγήσεις και τις συζητήσεις, οι οποίες συχνά περιστρέφονταν γύρω από την ιδέα της δημιουργίας ζωής και της αλχημείας, πυροδότησε τη φαντασία της νεαρής Mary Godwin.
Μέσα σε αυτό το έντονο πνευματικό κλίμα, η 18χρονη τότε Mary Godwin, εμπνευσμένη από τις συζητήσεις, την ατμόσφαιρα και ίσως και από τη δική της εσωτερική ανησυχία απέναντι στο άγνωστο, αποφάσισε να δημιουργήσει τη δική της ιστορία. Με την παρότρυνση του Βύρωνα και του Percy Shelley, άρχισε να αναπτύσσει την ιδέα για ένα πλάσμα που δημιουργήθηκε από νεκρά μέλη, ένα δημιούργημα που θα αντιπροσώπευε τους φόβους και τις ελπίδες της εποχής για την επιστήμη και τη ζωή. Το αποτέλεσμα ήταν “Ο Φρανκενστάιν” (ή, “ο σύγχρονος Προμηθέας”), ένα μυθιστόρημα που όχι μόνο καθόρισε το είδος του γοτθικού τρόμου, αλλά έθεσε και τα θεμέλια της επιστημονικής φαντασίας, καθιστώντας τον Λόρδο Βύρωνα, άθελά του, έναν από τους “νονoύς” αυτών των εμβληματικών έργων.
