Μετά από έναν πρώτο κύκλο γεμάτο ενθουσιασμό και εκπληκτικές κριτικές, η «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, υπό την εμπνευσμένη σκηνοθετική καθοδήγηση του Θέμη Μουμουλίδη, ετοιμάζεται να μοιραστεί ξανά τη συγκλονιστική της ιστορία με το θεατρόφιλο κοινό. Η παράσταση, που κατάφερε να αγγίξει τις ευαίσθητες χορδές των θεατών και να λάβει εγκωμιαστικά σχόλια από τους κριτικούς, ξεκινά τη δεύτερη καλοκαιρινή της διαδρομή, δικαιώνοντας απόλυτα την επιλογή της να επαναληφθεί. Η εσωτερική δύναμη του κειμένου του αρχαίου τραγικού ποιητή, σε συνδυασμό με τη φρέσκια και ουσιαστική σκηνοθετική ματιά, υπόσχονται μια εμπειρία που ξεπερνά τα χρονικά όρια, αναδεικνύοντας την άλυτη ακόμη σύγκρουση ανάμεσα στο δίκαιο της πολιτείας και το ηθικό καθήκον. Η επιτυχία που γνώρισε η «Αντιγόνη» την περασμένη σεζόν δεν ήταν τυχαία. Η σκηνοθετική προσέγγιση του Θέμη Μουμουλίδη κατάφερε να αφυπνίσει την αέναη επικαιρότητα του έργου, εστιάζοντας στην αγωνία της ηρωίδας για την τήρηση του άγραφου νόμου απέναντι στην κρατική εξουσία.
Η ικανότητα της παράστασης να συνδέεται με σύγχρονα ζητήματα ηθικής, δικαιοσύνης και αντίστασης, ενάντια σε κάθε μορφή αυθαιρεσίας, δημιούργησε ένα ισχυρό δέσιμο με το κοινό. Η αναβίωση της τραγωδίας με σεβασμό στο αρχέτυπο, αλλά και με τόλμη στην ερμηνεία, επιβεβαίωσε την διαχρονική αξία της, καθιστώντας την έναν σταθμό στο φετινό θεατρικό τοπίο, και ετοιμάζοντας το έδαφος για την επόμενη, ανανεωμένη παρουσία της. Η υποδοχή που επιφύλαξε η κοινή γνώμη καθώς και ο δημοσιογραφικός κόσμος στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, όπως αυτή παρουσιάστηκε υπό την καλλιτεχνική επιμέλεια του Θέμη Μουμουλίδη, αποτέλεσε αδιαμφισβήτητα τη μεγαλύτερη επιβράβευση. Με τα εξαιρετικά σχόλια να αποτελούν ένα στιβαρό θεμέλιο, η παραγωγή ξεκινα την πορεία της για δεύτερη χρονιά, προσκαλώντας νέους θεατές να ταξιδέψουν στην ουσία ενός μύθου που αφορά όλους μας.
Η δύναμη του λόγου του Σοφοκλή, η οποία φωτίζεται από την εξαιρετική σκηνοθεσία, προσφέρει μια βαθιά συγκινησιακή και πνευματική εμπειρία, αφήνοντας σε κάθε αυτιά ένα αποτύπωμα σκεψης και προβληματισμού για τις αρχές που καθορίζουν τις ζωές μας. Η τροχιά της «Αντιγόνης» για τη δεύτερη καλλιτεχνική περίοδο διαγράφεται λαμπρή, αποδεικνύοντας τη σταθερή αξία της στην ελληνική θεατρική σκηνή. Η σκηνοθετική προσέγγιση του Θέμη Μουμουλίδη, η οποία αναδεικνύει την κεντρική φιγούρα της ηρωίδας ως σύμβολο ανυπακοής σε άδικες διαταγές, αγκάλιασε τις προκλήσεις της εποχής μας, προσφέροντας μια ερμηνεία που προκαλεί συζήτηση. Η ανανέωση της παράστασης, μετά από τον αδιαμφισβήτητο θρίαμβο του πρώτου χρόνου, σηματοδοτεί τη συνειδητή επιλογή να συνεχίσει να «μιλά» η τραγωδία, καθιερώνοντας την ως ένα έργο που ενέπνευσε και συγκίνησε, ενώ παράλληλα τροφοδότησε την καλλιτεχνική συζήτηση για τα θεμελιώδη ζητήματα της ανθρώπινης ύπαρξης και της κοινωνικής οργάνωσης.
