Τη δεκαετία του ’60, η Μύκονος βρισκόταν ακόμη στα πρώτα της βήματα ως κορυφαίος μεσογειακός τουριστικός προορισμός, προσελκύοντας τους πρώτους διεθνείς επισκέπτες που αναζητούσαν την αυθεντική ομορφιά του Αιγαίου. Μόλις έναν χρόνο αφότου η τότε Πρώτη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζάκι Κένεντι, είχε αφήσει τη δική της ανεξίτηλη σφραγίδα στο νησί, η Μύκονος υποδέχτηκε έναν ακόμη εξαιρετικά διακεκριμένο Αμερικανό: τον σπουδαίο συγγραφέα Τζον Στάινμπεκ. Ο βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας, γνωστός για αθάνατα έργα όπως “Τα Σταφύλια της Οργής” και “Ο Δρόμος για το Σακραμέντο”, βρέθηκε στο “Νησί των Ανέμων” τον Μάιο του 1962. Η επίσκεψή του δεν ήταν απλώς μια ακόμη παρουσία διασημότητας, αλλά μια βαθύτερη επαφή με την κυκλαδίτικη φύση και την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα του τόπου, που τον συνεπήρε.
Ο Τζον Στάινμπεκ, ένας συγγραφέας που είχε αφιερώσει τη ζωή του στην αποτύπωση της ανθρώπινης κατάστασης και των αμερικανικών τοπίων, βρήκε στη Μύκονο μια νέα πηγή έμπνευσης. Η σκληρή, αλλά γοητευτική, κυκλαδίτικη ομορφιά, οι λιτές γραμμές των κυβόσχημων σπιτιών, το λευκό που έσκιζε το γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσας, και η αίσθηση μιας άλλης εποχής, μακριά από τον θόρυβο της σύγχρονης ζωής, αποτύπωσαν την ψυχή του. Η παρουσία του στο νησί, λίγο πριν αυτό μετατραπεί στο παγκόσμιο θέαμα που γνωρίζουμε σήμερα, αναδεικνύει μια σπάνια ευκαιρία να δούμε τη Μύκονο μέσα από τα μάτια ενός ανθρώπου της τέχνης, ενός παρατηρητή της ζωής, ο οποίος μπορούσε να ανιχνεύσει την ουσία πίσω από την επιφάνεια. Ο Μάιος του 1962 αποτέλεσε πράγματι έναν “ελληνικό” μήνα για τον Στάινμπεκ, γεμάτο εμπειρίες που σίγουρα σμίλευσαν τη σκέψη και ίσως το μελλοντικό του έργο.
Η επίσκεψη του Στάινμπεκ στη Μύκονο, αν και δεν είχε την ίδια δημοσιότητα με αυτή της Τζάκι Κένεντι, ήταν εξίσου σημαντική για την αύρα που προσέδωσε στο νησί. Η προσέλευση διεθνώς αναγνωρισμένων προσωπικοτήτων, όπως ο Στάινμπεκ, λειτουργούσε ως ισχυρή σύσταση, προσελκύοντας καλλιτεχνικό και πνευματικό κόσμο που αναζητούσε ησυχία, έμπνευση και την αυθεντικότητα που τότε προσέφερε απλόχερα η Μύκονος. Η εικόνα του συγγραφέα να περπατά στα στενά σοκάκια, να συνομιλεί με τους ντόπιους ή να παρατηρεί το απέραντο γαλάζιο, θα μπορούσε να είναι η αρχή μιας νέας λογοτεχνικής ιστορίας, όπως πολλές που έχουν γεννηθεί στα ελληνικά νησιά. Η Μύκονος, με την αυστηρή και λιτή αρχιτεκτονική της, τα κατάλευκα εκκλησάκια και την αίσθηση του απέραντου γαλάζιου, αποδείχθηκε ιδανικό σκηνικό για έναν συγγραφέα που εκτιμούσε την ουσία και την αλήθεια.
Ο Στάινμπεκ, γνωστός για την ικανότητά του να αιχμαλωτίζει την ανθρώπινη ψυχή μέσα από ρεαλιστικές περιγραφές, σίγουρα βρήκε στη Μύκονο στοιχεία που τροφοδότησαν την καλλιτεχνική του ευαισθησία. Η παρουσία του εκεί, κατά τη διάρκεια αυτού του “ελληνικού” μήνα, μαρτυρά την αυξανόμενη ελκτικότητα του νησιού στους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών, επιβεβαιώνοντας την άνοδό του σε διεθνή προορισμό που συνδυάζει φυσική ομορφιά, πολιτιστικό ενδιαφέρον και μια αίσθηση απομόνωσης, ιδανική για δημιουργική σκέψη. Αυτή η συνάντηση ενός λογοτεχνικού τιτάνα με ένα ανερχόμενο κυκλαδίτικο διαμάντι, αποτελεί μια σημαντική προσθήκη στην πλούσια ιστορία της Μυκόνου.
