
Η τρέχουσα αγωνιστική κατάσταση του ΑΠΟΕΛ έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό και πυροδοτήσει εκτεταμένες συζητήσεις στις τάξεις των φίλων της ομάδας, αλλά και στα αθλητικά μέσα. Ο Πάμπλο Γκαρσία, ο προπονητής που ανέλαβε τα ηνία σε μια κρίσιμη καμπή, βρέθηκε στο επίκεντρο της κριτικής για τις επιλογές του και τη συνολική πορεία της ομάδας. Είναι γεγονός ότι ο Ουρουγουανός τεχνικός δεν είναι αμέτοχος των ευθυνών. Υπέπεσε σε ορισμένα λάθη, τόσο στη διαχείριση του ρόστερ όσο και στις τακτικές αποφάσεις κατά τη διάρκεια των αγώνων. Υπήρξαν στιγμές κατά τις οποίες μια διαφορετική προσέγγιση, μια πιο ευέλικτη προσαρμογή στις συνθήκες, θα μπορούσε ενδεχομένως να αποφέρει καλύτερα αποτελέσματα και να αποτρέψει αρνητικές εξελίξεις. Ωστόσο, η απόδοση ευθυνών αποκλειστικά στον προπονητή, μοιάζει με απλουστευτική και, εν τέλει, εσφαλμένη ανάλυση της κατάστασης.
Η αλήθεια, όπως συχνά συμβαίνει σε σύνθετα ζητήματα, είναι πολύ πιο πολυεπίπεδη και δεν περιορίζεται στον πάγκο. Η πραγματική αιτία του αγωνιστικού ναυαγίου της ομάδας αποδίδεται ότι βρίσκεται σε ένα “δίδυμο” κλειδί, το οποίο κατέχει καθοριστικό ρόλο στη λήψη αποφάσεων που άπτονται της στελέχωσης και της φιλοσοφίας του ποδοσφαιρικού τμήματος. Η αμφιλεγόμενη αγωνιστική πορεία και η έλλειψη σταθερότητας στον τρόπο παιχνιδιού, δεν είναι αποτέλεσμα μόνο των προπονητικών επιλογών, αλλά αντικατοπτρίζουν κατά βάση τις στρατηγικές κατευθύνσεις που έχουν δοθεί και υλοποιηθεί από ανώτερα κλιμάκια. Η εποχή της αμφισβήτησης και της αναζήτησης συλλογικών ευθυνών έχει περάσει, και η έμφαση πλέον δίνεται στην ανάλυση του ρόλου των ανθρώπων που χάραξαν την πορεία. Στο κάδρο των ευθυνών, λοιπόν, τοποθετείται και ο ρόλος του Τεχνικού Διευθυντή, ο οποίος φέρεται να έχει διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στις εξελίξεις που οδήγησαν στην παρούσα κατάσταση.
Οι επιλογές που έγιναν κατά τη μεταγραφική περίοδο, η κρίση για την ενίσχυση του ρόστερ, αλλά και η συνολική αντίληψη για το πώς πρέπει να στελεχώνεται και να λειτουργεί μια σύγχρονη ποδοσφαιρική ομάδα, ανήκουν στον πυρήνα της κριτικής. Η σύνθεση του ρόστερ, η αξιολόγηση των ποδοσφαιριστών και η συνέπεια στην αγωνιστική ταυτότητα της ομάδας, είναι ζητήματα που άπτονται άμεσα της αρμοδιότητας του Τεχνικού Διευθυντή. Συνεπώς, είναι αδύνατον να αποδοθούν οι ευθύνες μόνο στον προπονητή, όταν οι βασικές δομικές αποφάσεις έχουν ληφθεί σε άλλο επίπεδο. Η αποτυχία, άλλωστε, αφορά την ομάδα συνολικά και όχι μόνο τον προπονητή. Όταν η αγωνιστική εικόνα είναι απογοητευτική και τα αποτελέσματα αρνητικά, αυτό υποδηλώνει ένα βαθύτερο πρόβλημα στη δομή και στη λειτουργία του συλλόγου. Η κριτική θα πρέπει να είναι δίκαιη και να εστιάζει στην πραγματική αιτία των προβλημάτων.
Ενώ ο Πάμπλο Γκαρσία έχει τη δική του μερίδα ευθύνης, η απόδοση της κύριας ευθύνης στο “δίδυμο” του Τεχνικού Διευθυντή και της διοίκησης, μοιάζει πιο κοντά στην πραγματικότητα. Η αλλαγή προπονητή, χωρίς να αντιμετωπιστούν τα βαθύτερα δομικά ζητήματα, δεν αποτελεί λύση, αλλά απλώς μια προσωρινή αντιμετώπιση ενός σοβαρού προβλήματος που χρήζει ολοκληρωμένης και ουσιαστικής μεταρρύθμισης.













