Οι διαρκείς προσπάθειες παράκαμψης της σκληρής πραγματικότητας που μαστίζει το Εθνικό Σύστημα Υγείας, μέσω προκλητικών σχολίων και επιδέξιων επικοινωνιακών ελιγμών, έχουν αρχίσει να εξαντλούν την ανοχή του κοινού. Ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, φαίνεται να πιστεύει πως με διατυπώσεις εντυπωσιασμού μπορεί να καλύψει τις ελλείψεις, τις σοβαρές δυσλειτουργίες και την εμφανή κατάρρευση του συστήματος. Η υγεία, όμως, δεν αποτελεί πεδίο για επικοινωνιακά “πυροτεχνήματα”, αλλά τον ακρογωνιαίο λίθο της κοινωνικής συνοχής και της αξιοπρεπούς διαβίωσης των πολιτών. Η επικέντρωση σε αόριστες υποσχέσεις και ανέφικτους στόχους, ενώ ο ιατρικός κόσμος αγωνιά και οι ασθενείς περιμένουν με αγωνία, συνιστά μια επικίνδυνη επικοινωνιακή στρατηγική που δεν αρμόζει σε ένα τόσο κρίσιμο τομέα. Η ανεπάρκεια σε προσωπικό, η διαρκής υποχρηματοδότηση και η απαξίωση υποδομών που έχουν φθάσει στα όριά τους, συνθέτουν μια ζοφερή εικόνα για το μέλλον του ΕΣΥ.
Τα νοσοκομεία αποδυναμώνονται, οι λίστες αναμονής για εξετάσεις και χειρουργικές επεμβάσεις μεγαλώνουν, ενώ οι επαγγελματίες υγείας αισθάνονται απογοητευμένοι και αδικημένοι. Σε αυτό το πλαίσιο, οι εξαγγελίες για “νέα εποχή” και “μεταρρυθμίσεις” μοιάζουν κενές περιεχομένου, όταν δεν συνοδεύονται από συγκεκριμένα, υλοποιήσιμα σχέδια και επαρκείς πόρους. Η συνεχής υπερπροσπάθεια των εργαζομένων, που αγωνίζονται καθημερινά με αδιανόητες δυσκολίες, αποτελεί τη μόνη ασπίδα απέναντι στην πλήρη κατάρρευση, μια ασπίδα που φθίνει μέρα με τη μέρα. Η παραδοχή της αλήθειας, όσο δυσάρεστη κι αν είναι, αποτελεί το πρώτο βήμα προς την επίλυση ενός προβλήματος. Η άρνηση της πραγματικότητας και η εστίαση σε καλοβαλμένες δηλώσεις, όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά επιδεινώνει την κατάσταση, δημιουργώντας εύλογες ανησυχίες και δυσπιστία. Οι πολίτες προσδοκούν από την πολιτεία να αναλάβει τις ευθύνες της, να παρουσιάσει ένα ρεαλιστικό σχέδιο για την ανασυγκρότηση του συστήματος υγείας και να δεσμεύσει τους απαραίτητους πόρους για την αναβάθμισή του.
Η πρόταση για “λίγη ντροπή” δεν είναι μια απλή ευχή, αλλά μια ουσιαστική έκκληση για ενσυναίσθηση, υπευθυνότητα και ένα ειλικρινές διάλογο με βάση την προστασία της δημόσιας υγείας. Είναι σαφές ότι η διαχείριση της υγείας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα απλό διαφημιστικό κόλπο ή ως πεδίο για προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες. Η κατάσταση είναι κρίσιμη και απαιτείται σοβαρότητα, ουσία και σε βάθος κατανόηση των προβλημάτων. Η επικοινωνιακή στρατηγική, όσο έξυπνη κι αν παρουσιάζεται, δεν μπορεί να υποκαταστήσει την παροχή ποιοτικών υπηρεσιών υγείας στους πολίτες. Η πραγματική δέσμευση για την ενίσχυση του ΕΣΥ, η επένδυση σε ανθρώπινο δυναμικό και υποδομές, και η διαφάνεια στη διαχείριση, είναι οι μόνοι δρόμοι που μπορούν να οδηγήσουν σε ουσιαστική ανάκαμψη και να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη στην ικανότητα του κράτους να ανταποκριθεί στις θεμελιώδεις ανάγκες των πολιτών.
