Ο οδηγός ταξί που μετέφερε στον ΕΦΚΑ Κεραμεικού τον 89χρονο, την κινητογραφική φιγούρα πριν από το επεισόδιο με την καραμπίνα, περιέγραψε με σαφήνεια την ατμόσφαιρα της διαδρομής. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο ηλικιωμένος άνδρας φάνταζε “χαλαρός”, μια εικόνα που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα όσα ακολούθησαν. Δεν έδειξε σημάδια έντονου στρες, ούτε κάποια σημάδια που να προμηνύουν την ξαφνική έκρηξη που ακολούθησε. Αντίθετα, επικεντρώθηκε στο κινητό του τηλέφωνο, αναζητώντας ίσως κάποιου είδους παρα FileWriter, ή απλώς προσπαθώντας να περάσει την ώρα του, κατά τη διάρκεια της σύντομης μεταφοράς του προς την αρμόδια υπηρεσία του φορέα κοινωνικής ασφάλισης. Η συμπεριφορά του δεν προκάλεσε καμία απολύτως υποψία στον επαγγελματία οδηγό, ο οποίος βρισκόταν απλώς στο πλαίσιο της εργασίας του. Η εκτίμηση του οδηγού είναι ότι ο 89χρονος δεν βίωνε κάποια ιδιαίτερη ψυχολογική πίεση εκείνη τη στιγμή, τουλάχιστον εμφανισιακά.
Η περιγραφή του τονίζει την ηρεμία του, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο σοκαριστική την πράξη στην οποία προέβη λίγη ώρα αργότερα, προκαλώντας συναγερμό και πανικό. Στην παρούσα φάση, η πλήρης κατανόηση των κινήτρων παραμένει δύσκολη, με τις μαρτυρίες να προσπαθούν να συνθέσουν ένα παζλ που εκτείνεται πέρα από την άμεση κατάσταση. Ο οδηγός, πάντως, στάθηκε στο περιστατικό με επαγγελματισμό, μεταφέροντας τα γεγονότα όπως ακριβώς τα βίωσε, χωρίς να προσθέσει ή να αφαιρέσει κάτι από την πραγματικότητα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ατάκα του 89χρονου στο τέλος της διαδρομής, όπως την ανέφερε ο οδηγός ταξί. Πρόκειται για μια φράση που αφορούσε την πόλη της Πάτρας, μια αναφορά που οδήγησε τον οδηγό σε εκπληξη, αφήνοντάς τον να αναρωτιέται για τη σημασία της. Χωρίς να δίνονται περισσότερες λεπτομέρειες για το περιεχόμενο της συγκεκριμένης δήλωσης, η ίδια η ύπαρξή της προσθέτει ένα επιπλέον στοιχείο στο πάζλ της ψυχοσύνθεσης του ηλικιωμένου.
Ίσως να σχετίζεται με προηγούμενες εμπειρίες του, ίσως να ήταν μια τυχαία παρατήρηση, ή ίσως να κρύβει βαθύτερο νόημα που δεν έχει ακόμη αποκαλυφθεί. Η αναφορά αυτή, αν και φαινομενικά ασύνδετη, μπορεί να είναι κλειδί για την κατανόηση της ψυχολογικής του κατάστασης. Η αφήγηση του οδηγού ταξί αναδεικνύει την αδυναμία πρόβλεψης τέτοιων περιστατικών, καθώς οι εξωτερικές ενδείξεις δεν προδίδουν πάντοτε την εσωτερική αναταραχή. Η ψυχραιμία που επέδειξε ο 89χρονος μέχρι εκείνο το σημείο, σε συνδυασμό με την αινιγματική αναφορά του για την Πάτρα, δημιουργούν ένα κλίμα μυστηρίου γύρω από τα αίτια της βίαιης αντίδρασής του. Οι αρχές συνεχίζουν τις έρευνες για να διαλευκανθούν πλήρως οι συνθήκες και τα κίνητρα πίσω από αυτό το θλιβερό περιστατικό, με κάθε νέα πληροφορία να προσπαθεί να συμπληρώσει τα κενά στην ιστορία.
