Η πρόσφατη ατυχή άτυχη περίπτωση που αφορά τις δύο επιθέσεις ενός 89χρονου ηλικιωμένου, και ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκε το ζήτημα ο καθ’ ύλην αρμόδιος, Κώστας Καραγκούνης, έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις και επικρίσεις. Αντί να προσφέρει μια ξεκάθαρη και ουσιαστική απολογία για τις αδυναμίες που εμφανίστηκαν στη διαχείριση ενός τόσο ευαίσθητου περιστατικού, ο υφυπουργός επέλεξε μια απάντηση που πολλοί θεώρησαν αινιγματική και, εν τέλει, αποτυχημένη. Η φράση “Γίναμε Ευρώπη και Αμερική”, που χρησιμοποίησε, έχει πυροδοτήσει κύμα αρνητικών σχολίων, με πολλούς να την ερμηνεύουν ως μια υπονοούμενη δικαιολόγηση των όποιων λαθών, υποδηλώνοντας ότι η κατάσταση πλέον προσεγγίζει τα πρότυπα που επικρατούν στον ανεπτυγμένο κόσμο, ως μια προσπάθεια να υποβαθμιστεί η κριτική που δέχεται. Η χρήση αυτής της φράσης, ωστόσο, απομακρύνεται σημαντικά από την αναμενόμενη στάση υπευθυνότητας και αναγνώρισης τυχόν λαθών.
Ενώ θα αναμενόταν μια σαφής εστίαση στην επίλυση του προβλήματος και στην ενίσχυση των μηχανισμών προστασίας, ο υφυπουργός φαίνεται να αποπροσανατολίζει την προσοχή προς μια σύγκριση με διεθνή μοντέλα, η οποία, υπό το πρίσμα των γεγονότων, μοιάζει περισσότερο με προσπάθεια να αποφύγει την ουσιαστική συζήτηση. Η απάντησή του δεν προσφέρει διευκρινίσεις για το πώς ακριβώς η Ελλάδα “έγινε Ευρώπη και Αμερική” σε αυτό το συγκεκριμένο πλαίσιο, αφήνοντας πολλά αναπάντητα ερωτήματα σχετικά με τους λόγους και τους μηχανισμούς που οδήγησαν σε αυτή τη “μεταμόρφωση”, όπως την παρουσίασε. Οι αμέσως επόμενες επιθέσεις από τον 89χρονο ηλικιωμένο, μετά την αρχική διαχείριση που κρίθηκε αναποτελεσματική, επιδεινώνουν περαιτέρω την εικόνα και δίνουν τροφή σε όσους κατηγορούν την κυβέρνηση για χαλαρότητα ή ανεπάρκεια. Η επιλογή του Κώστα Καραγκούνη να αναφερθεί σε “Ευρώπη και Αμερική” εκλαμβάνεται από πολλούς ως μια προσπάθεια να δικαιολογήσει τη σημερινή κατάσταση, παρόλο που αυτή η κατάσταση αντίκειται στις αρχές προστασίας των πολιτών που οι ίδιες αυτές “Ευρώπη και Αμερική” πρεσβεύουν.
Το κενό που αφήνει η ασαφής απάντησή του γεμίζει από την έντονη κριτική, τόσο από την αντιπολίτευση όσο και από την κοινή γνώμη, η οποία αναζητά ουσιαστικές λύσεις και όχι ευχολόγια ή αδόκητες συγκρίσεις. Είναι επιτακτική ανάγκη να δοθούν σαφείς εξηγήσεις για τους λόγους που οδήγησαν σε αυτό το “φιάσκο”, όπως πολλοί το χαρακτηρίζουν, και να γίνουν γνωστές οι ενέργειες που θα αναληφθούν για να αποτραπεί η επανάληψη παρόμοιων περιστατικών. Η αναφορά σε “Ευρώπη και Αμερική” θα μπορούσε ίσως να ερμηνευτεί θετικά, εάν συνοδευόταν από συγκεκριμένες δράσεις και πολιτικές που θα αποδείκνυαν τη δέσμευση για εναρμόνιση με τα καλύτερα ευρωπαϊκά και αμερικανικά πρότυπα σε θέματα κοινωνικής προστασίας και ασφάλειας. Ωστόσο, η απουσία τέτοιων στοιχείων καθιστά τα λόγια του κ. Καραγκούνη, για την ώρα, μια επικοινωνιακή παγίδα που δυσχεραίνει την αποδοχή και την εμπιστοσύνη.
Το ζήτημα παραμένει ανοιχτό, απαιτώντας ειλικρίνεια και αποτελεσματικότητα.
