Η Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Αρμενίων, όπως υπογράμμισε ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, δεν είναι απλώς μια ετήσια επέτειος, αλλά ένα ζωντανό κεφάλαιο στην ιστορία της ανθρωπότητας, που περνάει πλέον στην κοινή μας συνείδηση. Η ανάρτηση του Υπουργού, με αφορμή την επέτειο, έρχεται να υπενθυμίσει τη βαθιά ηθική και πολιτική σημασία της αναγνώρισης και της τήρησης της μνήμης των θηριωδιών που υπέστη ο Αρμενικός λαός. Η τραγωδία αυτή, που σημάδεψε ανεξίτηλα τον 20ο αιώνα, αποτελεί ένα διαχρονικό μάθημα για την ανάγκη διαφύλαξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας, λειτουργώντας ως θεμέλιο για την αποτροπή όλων των μορφών απανθρωπιάς και βαρβαρότητας στο σύγχρονο κόσμο. Η παραδοχή αυτών των εγκλημάτων είναι μια ηθική υποχρέωση απέναντι στις γενιές που χάθηκαν και στις γενιές που έρχονται.
Η μνήμη των γεγονότων του 1915 στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, που οδήγησαν στον αφανισμό ενός ολόκληρου έθνους, πρέπει να θεωρείται αδιαπραγμάτευτη. Ο κ. Δένδιας, εξισώνοντας την επέτειο με την «συλλογική συνείδηση της ανθρωπότητας», τονίζει τον καθολικό χαρακτήρα του γεγονότος και την ευθύνη όλων μας να αντιλαμβανόμαστε και να τιμούμε τις επιπτώσεις τέτοιων πράξεων. Η Ελλάδα, ως χώρα με πλούσια ιστορική μνήμη και βαθιά αίσθηση της δικαιοσύνης, στέκεται αλληλέγγυα προς τον Αρμενικό λαό, αναγνωρίζοντας τις οδύνες του και απορρίπτοντας κάθε προσπάθεια άρνησης ή υποβάθμισης της γενοκτονίας. Αυτή η στάση δεν απορρέει μόνο από ιστορικούς δεσμούς, αλλά και από μια σύμφυτη ηθική επιταγή που διέπει την ελληνική κοινωνία και την εξωτερική της πολιτική, προτάσσοντας την αναγνώριση της αλήθειας ως προϋπόθεση για την πραγματική συμφιλίωση και την αποτροπή επανάληψης.
Η προβολή της γενοκτονίας στην «συλλογική συνείδηση» λειτουργεί ως θεραπευτικό αντίδοτο στις πληγές του παρελθόντος, αλλά και ως προειδοποιητικός μηχανισμός για το μέλλον. Όταν η ανθρωπότητα αποδέχεται και επεξεργάζεται τα σκοτεινότερα σημεία της ιστορίας της, όπως την Αρμενική Γενοκτονία, δημιουργεί μια ισχυρότερη άμυνα έναντι του μίσους, του ρατσισμού και της ακραίας βίας. Η μνήμη, λοιπόν, γίνεται εφαλτήριο δράσης, μια υπενθύμιση ότι τέτοιες φρικαλεότητες είναι πάντα πιθανές αν αφεθούν στην τύχη τους οι ρίζες της μισαλλοδοξίας. Η Ελλάδα, μέσα από τη θεσμική της θέση και τις διεθνείς της σχέσεις, συμβάλλει ενεργά στη διαιώνιση αυτής της μνήμης, αναδεικνύοντας την απαραίτητη σημασία της διεθνούς προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αποτροπής της γενοκτονίας, ως θεμελιώδεις αρχές για την οικοδόμηση ενός ειρηνικού και δίκαιου κόσμου για όλους.
Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, με την τοποθέτησή του, έστειλε ένα ισχυρό μήνυμα όχι μόνο προς την αρμένικη κοινότητα, αλλά προς όλη την παγκόσμια κοινότητα. Η γενοκτονία των Αρμενίων αποτελεί μια οδυνηρή υπενθύμιση της ευθραυστότητας της ανθρώπινης ζωής, όταν αυτή αντιμετωπίζεται από καθεστώτα που υιοθετούν πολιτικές περιθωριοποίησης, απανθρωποποίησης και τελικής εξόντωσης. Στηρίζοντας την αναγνώριση και τη μνήμη, η Ελλάδα επιβεβαιώνει την προσήλωσή της στις αξίες του ανθρωπισμού, της δικαιοσύνης και της διεθνούς συνεργασίας. Η ύψωση της μνήμης αυτής στην «συλλογική συνείδηση» είναι μια πράξη όχι μόνο ιστορικής δικαίωσης, αλλά και προληπτικής δράσης, ελπίζοντας να αποτρέψει μελλοντικές γενοκτονίες και να διαμορφώσει μια γενιά που θα είναι πιο άγρυπνη απέναντι στις απειλές κατά της ανθρωπότητας. Η υπενθύμιση της γενοκτονίας είναι η πρώτη γραμμή άμυνας ενάντια στην επανάληψή της.
