Σημαντικές αναταραχές πλήττουν τους τελευταίους μήνες το πολιτικό εγχείρημα της Μαρίας Καρυστιανού στη Θεσσαλονίκη, με μαζικές αποχωρήσεις στελεχών που προέρχονται κυρίως από τον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο οργανωτικός «πυρήνας» που στήριξε την προσπάθεια, προερχόμενος από το λεγόμενο «κίνημα των Τεμπών», έχει αποδυναμωθεί αισθητά, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται ανησυχίες για την πορεία και τη συνοχή της παράταξης. Η κατάσταση είναι τέτοια, που εκτιμάται ότι από μια αρχική ομάδα περίπου 80 ατόμων, οι οποίοι συμμετείχαν ενεργά στις διαδικασίες για την πολιτική δημιουργία, ένας σημαντικός αριθμός έχει πλέον απομακρυνθεί, αφήνοντας κενά και αμφιβολίες για το μέλλον. Οι λόγοι που οδηγούν σε αυτή την εσωτερική κρίση είναι σύνθετοι. Εκτός από την αποδυνάμωση της οργανωτικής δομής, αναφέρονται όλο και συχνότερα κατηγορίες για «αυταρχικές συμπεριβορές» εντός του κόμματος.
Αυτές οι αντιλήψεις, σε συνδυασμό με την διαπίστωση «ακροδεξιών προσεγγίσεων» σε ορισμένα θέματα και θέσεις, φαίνεται να αποξενώνουν κομμάτι του αρχικού ακροατηρίου και των στελεχών, τα οποία φέρονται να μην ταυτίζονται με αυτές τις κατευθύνσεις. Η ατμόσφαιρα εντός του κόμματος είναι πλέον τεταμένη, με πολλά μέλη να εκφράζουν τη δυσφορία τους και να εξετάζουν την αποχώρηση, επιδεινώνοντας την ήδη δύσκολη κατάσταση. Η αποδυνάμωση αυτή δεν είναι ένα τυχαίο γεγονός, αλλά αποτέλεσμα μιας σταδιακής διαδικασίας που έχει επιτείνει την αίσθηση αβεβαιότητας. Τα στελέχη που αποχωρούν, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, εξέφραζαν αρχικά την πεποίθηση ότι η Μαρία Καρυστιανού θα εκπροσωπούσε ένα νέο, προοδευτικό λόγο, ικανό να γεφυρώσει διαφορετικές απόψεις και να φέρει μια διαφορετική προσέγγιση στα πολιτικά ζητήματα. Ωστόσο, η επανεμφάνιση συμπεριφορών που χαρακτηρίζονται ως αυταρχικές και η υιοθέτηση θέσεων που παραπέμπουν σε πιο συντηρητικές ή και ακροδεξιές ιδεολογίες, έχουν σπείρει την απογοήτευση, οδηγώντας τους στην απόφαση να αποστασιοποιηθούν από ένα εγχείρημα που πλέον δεν ταυτίζεται με τις αρχικές τους προσδοκίες και τις πολιτικές τους θέσεις, δημιουργώντας ένα κενό στην πολιτική της παρουσία.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι αποχωρήσεις αυτές δεν αφορούν απλώς μεμονωμένες περιπτώσεις, αλλά φαίνεται να αποτελούν μια ευρύτερη τάση. Η αποδυνάμωση της αρχικής ομάδας των 80 ατόμων, που αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά της οργάνωσης, δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για την ικανότητα του κόμματος να συνεχίσει να λειτουργεί αποτελεσματικά και να διεκδικεί πολιτική εκπροσώπηση. Οι λόγοι που αναφέρονται, όπως οι «αυταρχικές συμπεριφορές» και οι «ακροδεξιές προσεγγίσεις», υποδηλώνουν μια βαθύτερη ιδεολογική απόκλιση και μια δυσκολία στην ενσωμάτωση διαφορετικών πολιτικών τάσεων, θέτοντας εν αμφιβόλω την αρχική υπόσχεση για ένα σύνθετο και συμπεριληπτικό πολιτικό χώρο, κάτι που αποτελούσε βασικό πυλώνα της αρχικής της πολιτικής πλατφόρμας και της δημόσιας εικόνας της.
