Η επιβολή της εισφοράς αλληλεγγύης, ένας μηχανισμός που θεσπίστηκε με σκοπό την ενίσχυση των κοινωνικών ταμείων, έχει περιέλθει σε ένα ρεύμα κριτικής εξαιτίας του τρόπου εφαρμογής του. Συγκεκριμένα, η διαδικασία υπολογισμού της εισφοράς αυτής, βασιζόμενη σε «ανύπαρκτα ποσά» ως προς τις επικουρικές συντάξεις, οδηγεί σε μια στρεβλή αναδιανομή των πόρων, επιβαρύνοντας άμεσα τους δικαιούχους. Αυτή η αλχημεία των αριθμών έχει ως συνέπεια τη σταδιακή μείωση των συνολικών συνταξιοδοτικών αποδοχών για έναν σημαντικό αριθμό πολιτών, ενώ ταυτόχρονα παρατηρείται μια ανεξήγητη «έκρηξη» στα έσοδα του ΑΚΑΓΕ. Ουσιαστικά, η κεντρική ιδέα της αλληλεγγύης φαίνεται να μετατρέπεται σε μια μορφή «αφαίρεσης» από τους συνεπείς πολίτες. Η επίπτωση αυτού του τρόπου υπολογισμού είναι δραματική και δυσβάσταχτη για ένα μεγάλο κομμάτι του συνταξιουχικού πληθυσμού. Συνολικά, 236.274 συνταξιούχοι βλέπουν τις αποδοχές τους να μειώνονται, με το ετήσιο «κενό» να αγγίζει τα 90 εκατομμύρια ευρώ.
Αυτό το ποσό, που θα μπορούσε να διατεθεί για την κάλυψη βασικών αναγκών, υγειονομικής περίθαλψης ή άλλων εκτάκτων εξόδων, χάνεται στην πορεία του υπολογιστικού συστήματος. Η αίσθηση αδικίας και ανασφάλειας που δημιουργείται είναι διάχυτη, προκαλώντας ανησυχία για τη βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος και την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών που έχουν εργαστεί σκληρά για να εξασφαλίσουν την αποταμίευσή τους. Η εσφαλμένη αυτή πρακτική, που έχει γίνει αντικείμενο έντονου προβληματισμού, δεν συνιστά μια απλή λογιστική ανακρίβεια, αλλά ένα ζήτημα που αγγίζει την ουσία της κοινωνικής δικαιοσύνης και την ισότητα απέναντι στο νόμο. Η επιβολή εισφορών σε κονδύλια τα οποία δεν έχουν πραγματικά διανεμηθεί ή δεν είναι άμεσα διαθέσιμα στους δικαιούχους, δημιουργεί μια αναγκαστική «φορολόγηση» εκ του μηδενός. Η συνεχής μείωση των συνταξιοδοτικών παροχών, ακόμη και για μικρά ποσά, συσσωρευτικά οδηγεί σε σημαντική αφαίρεση αγοραστικής δύναμης, επηρεάζοντας την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής χιλιάδων οικογενειών που βασίζονται στο εισόδημα του συνταξιούχου μέλους τους.
Η κατάσταση αυτή απαιτεί την άμεση παρέμβαση των αρμόδιων φορέων για την αποκατάσταση της αλήθειας. Είναι επιτακτική ανάγκη να επανεξεταστεί ο τρόπος υπολογισμού των εισφορών αλληλεγγύης, ώστε να υπάρχει απόλυτη αντιστοιχία με τα πραγματικά καταβαλλόμενα ποσά των συντάξεων, τόσο των κύριων όσο και των επικουρικών. Η διαφάνεια και η ακρίβεια στην αποτύπωση των οικονομικών ροών αποτελούν θεμελιώδεις αρχές για ένα υγιές κοινωνικό κράτος. Η διασφάλιση ότι οι πολίτες λαμβάνουν ό,τι τους αναλογεί, χωρίς αμφισβητούμενα παρακείμενα κόστη, είναι δείγμα σεβασμού προς τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, οι οποίοι έχουν συμβάλει ουσιαστικά στην ανάπτυξη της χώρας. Η υιοθέτηση δίκαιων και διαφανών μεθόδων υπολογισμού θα συμβάλει στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και στην ενίσχυση του αισθήματος ασφάλειας για όλους.
