Το πολιτικό εγχείρημα του Στέφανου Κασσελάκη, υπό τη νέα ονομασία «Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο», φαίνεται να συγκλονίζεται από κύματα εσωτερικών αναταραχών και απωλειών. Ο ένας μετά τον άλλον, συνεργάτες και στελέχη αποχωρούν, αφήνοντας τον πρόεδρο του κόμματος αντιμέτωπο με τη διάλυση της αρχικής του ομάδας. Η ροή των αποχωρήσεων, που δεν έχει ακόμη κοπάσει, δημιουργεί κλίμα απόγνωσης και αβεβαιότητας, υπονομεύοντας κάθε προσπάθεια για σταθεροποίηση και ανάπτυξη του νέου πολιτικού φορέα. Η κατάσταση χαρακτηρίζεται ως απελπιστική, καθώς η κομματική οργάνωση και η λειτουργία του κόμματος αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες. Η συνεχής φυγή στελεχών και βουλευτών αποδεικνύει βαθύτερα προβλήματα συνοχής και οργάνωσης εντός των «Δημοκρατών». Κάθε αποχώρηση, όσο μικρή ή μεγάλη κι αν είναι η συνεισφορά του αποχωρούντος, βαθαίνει το χάσμα και δυσχεραίνει την προσπάθεια οικοδόμησης ενός ενιαίου και ισχυρού πολιτικού μετώπου.
Ο ίδιος ο κ. Κασσελάκης, βλέποντας την ηγετική του ομάδα να αποδυναμώνεται διαρκώς, βρίσκεται αντιμέτωπος με μία δυσμενή πραγματικότητα, η οποία θέτει υπό αμφισβήτηση την αντοχή και τη βιωσιμότητα του κομματικού του εγχειρήματος. Η πολιτική του πορεία φαίνεται να βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή. Η αναδιάρθρωση της ηγετικής ομάδας, που αρχικά αποτελούσε ένα από τα δυνατά σημεία του εγχειρήματος, εξελίσσεται πλέον σε πηγή αποδυνάμωσης. Τα κενά που δημιουργούνται από τις αποχωρήσεις είναι δύσκολο να καλυφθούν, ενώ ταυτόχρονα η δημόσια εικόνα του κόμματος επηρεάζεται αρνητικά. Η συνεχής ροή αρνητικών ειδήσεων και οι εσωτερικές τριβές περιπλέκουν περαιτέρω το έργο της στελέχωσης και της κινητοποίησης των μελών. Οι «Δημοκράτες» καλούνται να ανασυγκροτηθούν υπό δύσκολες συνθήκες, με ελάχιστο περιθώριο για λάθη ή καθυστερήσεις. Η επόμενη περίοδος αναμένεται να είναι κομβικής σημασίας για το μέλλον του κόμματος.
Η ικανότητα του Στέφανου Κασσελάκη να διαχειριστεί τις εσωτερικές αντιπαραθέσεις, να διατηρήσει τη συνοχή των εναπομεινάντων στελεχών και να προσελκύσει νέο δυναμικό θα καθορίσει την πορεία του. Το «Πάσχα των παθών», όπως χαρακτηρίζεται η περίοδος αυτή, φέρνει στην επιφάνεια τις βαθύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει το νεοσύστατο κόμμα, δοκιμάζοντας τις αντοχές του και την ικανότητά του να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των ψηφοφόρων.
