Η σημερινή παραίτηση του Αλέξη Χαρίτση από την ηγεσία της Νέας Αριστεράς δεν αποτελεί απλώς μια τυπική αποχώρηση, αλλά ερμηνεύεται από πολλούς αναλυτές ως η αφετηρία μιας νέας εποχής για την Κεντροαριστερά. Ο επικεφαλής της Νέας Αριστεράς, με την απόφασή του αυτή, διαμηνύει με σαφήνεια την προτίμησή του για τη δημιουργία μιας «πλατιάς ενότητας» που θα αντιπαρατεθεί με αξιώσεις στη σημερινή κυβέρνηση της Δεξιάς. Η παραίτηση αυτή, αν και μπορεί να σηματοδοτήσει την έξοδο από ένα συγκεκριμένο πολιτικό πλαίσιο, ταυτόχρονα ανοίγει διάπλατα την πόρτα προς ένα ευρύτερο πολιτικό πεδίο, προκαλώντας άμεσες εξελίξεις. Το «κόμμα Τσίπρα», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, αλλά και ο ευρύτερος ΣΥΡΙΖΑ, βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι με τα νέα δεδομένα, όπως και το ΠΑΣΟΚ, του οποίου οι δυνάμεις επιδιώκουν τη διεύρυνση.
Η κίνηση του κ. Χαρίτση αναμένεται να πυροδοτήσει ένα κύμα διαβουλεύσεων και επανατοποθετήσεων, με στόχο τον επαναπροσδιορισμό του προοδευτικού πόλου. Η στρατηγική της «πλατιάς ενότητας», η οποία αποτελεί τον κεντρικό άξονα της πολιτικής πρότασης του κ. Χαρίτση, αποκτά πλέον νέα δυναμική. Η υπέρβαση των στενών κομματικών ορίων και η συγκρότηση ενός ευρύτερου προοδευτικού μετώπου απέναντι στις «νεοφιλελεύθερες πολιτικές» της Νέας Δημοκρατίας, τίθεται επιτακτικά ως ανάγκη. Η αποχώρηση του Χαρίτση από την ηγεσία, εκπέμπει ένα μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις: ότι το παλιό σχήμα δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις προκλήσεις των καιρών και ότι απαιτείται μια νέα, πιο συμπεριληπτική προσέγγιση. Αυτό, φυσικά, δημιουργεί αλυσιδωτές αντιδράσεις και ζυμώσεις εντός του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και προσέλκυση πιθανών συνεργατών από άλλους χώρους, όπως αυτούς που ιστορικά συνδέονται με το ΠΑΣΟΚ.
Η επιδίωξη της διεύρυνσης, λοιπόν, δεν αφορά μόνο την προσέλκυση νέων μελών, αλλά και την ουσιαστική σύνθεση ενός νέου πολιτικού υποκειμένου. Η παραίτηση αυτή, φέρνει στο προσκήνιο το ερώτημα της μελλοντικής πορείας του ΣΥΡΙΖΑ και του ρόλου που θα διαδραματίσει στην προσπάθεια ανασυγκρότησης της Κεντροαριστεράς. Οι δυνάμεις που κινούνται γύρω από τον Στέφανο Κασσελάκη καλούνται να αντιδράσουν σε αυτό το νέο πολιτικό τοπίο, το οποίο διαμορφώνεται από τις παραιτήσεις και τις στρατηγικές δηλώσεις. Παράλληλα, η πρωτοβουλία του κ. Χαρίτση δίνει τροφή για σκέψεις και στο ΠΑΣΟΚ, το οποίο παραδοσιακά διεκδικεί την ηγεμονία στον χώρο αυτό. Η ιδέα μιας κοινής στρατηγικής, με σαφέστερη ιδεολογική ταυτότητα και ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα, φαίνεται να κερδίζει έδαφος, καθώς οι πολίτες αναζητούν εναλλακτικές λύσεις και μια ισχυρή αντιπολίτευση.
Η προσπάθεια για «όσμωση» και «συναντήσεις» μεταξύ διαφορετικών τάσεων στην Κεντροαριστερά, μόλις έχει αρχίσει. Οι πολιτικές αναλύσεις εστιάζουν πλέον στην πιθανότητα το «παραδοσιακό» ΠΑΣΟΚ να βρει κοινό έδαφος με τις δυνάμεις που προέρχονται από το ιστορικό ΠΑΣΟΚ, αλλά επιδιώκουν και τη συνεργασία με αριστερότερα ρεύματα. Η «διεύρυνση» στην οποία αποβλέπει το ΠΑΣΟΚ, αποκτά πλέον νέα διάσταση, καθώς δεν αφορά μόνο την προσέλκυση ψηφοφόρων, αλλά και τη δημιουργία ενός ευρύτερου πολιτικού «κορμού». Η παραίτηση Χαρίτση, ουσιαστικά, «ξεκλειδώνει» την κλειδωμένη πόρτα των συζητήσεων, επιτρέποντας σε διαφορετικά πολιτικά στρατόπεδα να επαναξιολογήσουν τις συμμαχίες τους. Το νέο τοπίο που διαμορφώνεται, θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό την πορεία των κομμάτων αυτών στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, καθώς η ανάγκη για μια ενιαία και ισχυρή προοδευτική φωνή είναι πιο επιτακτική από ποτέ.
Η αναζήτηση κοινού προτάγματος και η υπέρβαση παλαιών αντιπαλοτήτων, αποτελούν τα κλειδιά για την επιτυχία.
