Η κυβέρνηση βρίσκεται στο στόχαστρο της πολιτικής αντιπαράθεσης, με τα κόμματα της αντιπολίτευσης να εκφράζουν έντονες διαφωνίες και να προχωρούν σε σφοδρές επικρίσεις για τα μέτρα που ανακοινώθηκαν αναφορικά με την αντιμετώπιση των νέων ανατιμήσεων στα καύσιμα. Από το ΠΑΣΟΚ, το οποίο δίνει το δικό του «παρών» από το Χαριλάου Τρικούπη, μέχρι τον ΣΥΡΙΖΑ της Κουμουνδούρου και το ΚΚΕ από τον Περισσό, η κοινή συνισταμένη των ανακοινώσεων είναι η έλλειψη ουσίας και αποτελεσματικότητας των κυβερνητικών προτάσεων. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης χαρακτηρίζουν τα προτεινόμενα μέτρα ως «ασπιρίνες», υποστηρίζοντας ότι δεν μπορούν να ανακόψουν το φαινόμενο των διαρκώς αυξανόμενων τιμών στα καύσιμα, κάτι που επιβαρύνει κάθετα την καθημερινότητα των πολιτών, την εμπορική δραστηριότητα και την εθνική οικονομία ευρύτερα. Η αίσθηση που επικρατεί είναι ότι η κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα της κατάστασης ή αδυνατεί να ανταποκριθεί στις προσδοκίες του λαού για ανάσχεση της πληθωριστικής πίεσης.
Η αντίδραση της αντιπολίτευσης προκύπτει από τη διαπίστωση ότι τα μέτρα που διατυπώθηκαν κατά κανέναν τρόπο δεν διασφαλίζουν την προστασία του μέσου πολίτη από τις διαδοχικές αυξήσεις στο πετρέλαιο, τη βενζίνη και άλλα παράγωγα του πετρελαίου. Ειδικότερα, επισημαίνεται από κοινού ότι οι όποιες παρεμβάσεις στοχεύουν στην προσωρινή ανακούφιση και όχι στη ρίζα του προβλήματος, όπως είναι η διεθνής συγκυρία, οι γεωπολιτικές εξελίξεις και η ενεργειακή πολιτική της χώρας. Τονίζεται επανειλημμένως η ανάγκη για ουσιαστικότερες παρεμβάσεις, όπως μειώσεις φόρων, κατάργηση ειδικών εισφορών ή ακόμα και επιβολή πλαφόν στις τιμές, ώστε να αποτυπωθεί πράγματι μια βούληση για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Υποστηρίζεται ότι η κυβέρνηση παραμένει προσκολλημένη σε μια ιδεολογική αγκύλωση που εμποδίζει την υιοθέτηση ριζικών λύσεων, υπαγορευόμενη από άλλες προτεραιότητες παρά από την πραγματική ανάγκη για στήριξη των ευάλωτων νοικοκυριών και των επιχειρήσεων που ασφυκτιούν.
Από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, εκφράζεται η εκτίμηση ότι η κυβέρνηση συνεχίζει να υιοθετεί πολιτικές που οδηγούν σε αδιέξοδο, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που έχει η ακρίβεια στα καύσιμα στην αγοραστική δύναμη των πολιτών και στην ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Γίνεται λόγος για «ανεπαρκή μέτρα» τα οποία δεν μπορούν να καλύψουν το κενό που δημιουργείται στις τσέπες των καταναλωτών, με αποτέλεσμα την περαιτέρω δυσκολία στην κάλυψη βασικών αναγκών. Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την πλευρά του, επαναλαμβάνει την πάγια θέση του για την ανάγκη ουσιαστικών παρεμβάσεων και για την επιβολή πλαφόν στις τιμές ενέργειας, κατηγορώντας την κυβέρνηση για έλλειψη ρεαλισμού και για αδυναμία σχεδιασμού μακροπρόθεσμων λύσεων. Το ΚΚΕ, όπως συνηθίζει, επισημαίνει τις ωφελιμιστικές πτυχές της κατάστασης για τα μεγάλα κεφάλαια και την ανάγκη για ριζικές ανατροπές στο σύστημα, τονίζοντας ότι οι σημερινοί δυσμενείς όροι θα επεκταθούν αν δεν υπάρξουν δραστικές αλλαγές στην πολιτική.
Η αντίδραση της αντιπολίτευσης δεν περιορίζεται μόνο στην κριτική των μέτρων, αλλά επεκτείνεται και στον τρόπο διαχείρισης της ίδιας της κρίσης. Καταλογίζουν στην κυβέρνηση την ευθύνη για την αδυναμία πρόβλεψης και αντιμετώπισης των αυξήσεων, καθώς και για την έλλειψη διαφάνειας στη λήψη των αποφάσεων. Φαίνεται ξεκάθαρα ότι οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου, εκτός κυβέρνησης, απορρίπτουν την προσέγγιση της «λογικής» που παρουσιάζεται από την κυβέρνηση, θεωρώντας ότι πρόκειται για άλλοθι που καλύπτει την αδυναμία ή την απροθυμία για ουσιαστική παρέμβαση. Η συζήτηση εντείνεται, καθώς πλησιάζει η περίοδος που αναμένεται περαιτέρω επιβάρυνση, με τις τιμές να ανεβαίνουν διαρκώς, δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα σε όλους τους τομείς της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Οι δηλώσεις των κομμάτων αντανακλούν την αυξανόμενη δυσαρέσκεια των πολιτών και την πίεση που δέχεται η κυβέρνηση να αναθεωρήσει την πολιτική της.
Η αξιωματική αντιπολίτευση και τα υπόλοιπα κόμματα της ευρύτερης αντιπολιτευτικής παράταξης, θέτουν επιτακτικά το ζήτημα της ανάγκης για ένα συνεκτικό σχέδιο αντιμετώπισης της ακρίβειας. Υποστηρίζουν ότι η παρούσα στρατηγική, βασισμένη σε αποσπασματικές και, κατά την άποψή τους, αναποτελεσματικές παρεμβάσεις, είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Ειδικότερα, δίνεται έμφαση στην ανάγκη για την προστασία της κοινωνικής συνοχής και την αποφυγή της περαιτέρω πόλωσης, εν μέσω μιας κρίσης που αγγίζει βαθιά την καθημερινότητα των πολιτών. Η κυβέρνηση καλείται να αναλάβει τις ευθύνες της και να προχωρήσει σε γενναίες αποφάσεις, πέρα από τα παρωχημένα ιδεολογικά διλήμματα, που θα δώσουν πραγματική ανάσα στην αγορά και στα νοικοκυριά. Η έκκληση για συνεργασία και ουσιαστικό διάλογο είναι εμφανής, όμως αντιμετωπίζει ως εκ πρώτης όψεως αδιάλλακτη στάση από την πλευρά της κυβέρνησης, η οποία φαίνεται να εμμένει στις επιλογές της, παρά τις σφοδρές αντιδράσεις.
