Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛ., Νίκος Ανδρουλάκης, ενεργοποιώντας μια δέσμευσή του και στοχεύοντας σε μια ευρύτερη πολιτική συνεννόηση, απηύθυνε επίσημη πρόσκληση προς τους επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς, προκειμένου να παρευρεθούν στο προσεχές Συνέδριο του κόμματός του. Η κεντρική θεματική της πρόσκλησης επικεντρώνεται στη γόνιμη συζήτηση για την αναγκαιότητα και το περιεχόμενο μιας νέας Συνταγματικής Αναθεώρησης, ενός ζητήματος υψίστης σημασίας για την επόμενη μέρα του τόπου. Η πρωτοβουλία αυτή, πέρα από το εθιμοτυπικό, φιλοδοξεί να ανοίξει δίαυλους επικοινωνίας και να διερευνήσει κοινούς τόπους σε ένα κρίσιμο εθνικό πλαίσιο, εν μέσω μιας περιόδου έντονων πολιτικών διεργασιών και αναζητήσεων. Ωστόσο, η ανταπόκριση στις προτάσεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ δεν υπήρξε ομοιόμορφη, αναδεικνύοντας την πολυπλοκότητα του τρέχοντος πολιτικού σκηνικού. Από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ.
Σωκράτης Φάμελλος, απάντησε αρνητικά στην πρόσκληση, θέτοντας ουσιαστικά ένα «όχι» στην ενδεχόμενη συμμετοχή του κόμματός του στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Αυτή η στάση, αν και αναμενόμενη λόγω των υφιστάμενων πολιτικών διαφορών και της ανταγωνιστικής σχέσης των δύο κομμάτων, σηματοδοτεί την αποτυχία μιας πρώτης απόπειρας ευρύτερης συνεργασίας σε αυτή τη συγκυρία. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όμως, παρουσιάζει η περίπτωση της Νέας Αριστεράς και του επικεφαλής της, κ. Αλέξη Χαρίτση. Η ανταπόκριση που προέκυψε σε αυτή την περίπτωση δεν ήταν ένα ξεκάθαρο «ναι» ή «όχι», αλλά χαρακτηρίζεται ως «σύνθετη». Αυτό υποδηλώνει την ύπαρξη μιας πιο περίπλοκης κατάστασης, όπου η πρόσκληση ενδέχεται να γίνεται δεκτή υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις ή να εξετάζεται με μεγαλύτερη προσοχή, αναμένοντας ενδεχομένως περαιτέρω διευκρινίσεις ή προσδιορισμό του πλαισίου της συμμετοχής. Η ασάφεια αυτή πυροδοτεί συζητήσεις για τις προθέσεις και τις στρατηγικές της νέας πολιτικής δύναμης.
Η προσέγγιση του Νίκου Ανδρουλάκη, πάντως, επιβεβαιώνει την πρόθεσή του για διάλογο και ανοιχτή διαβούλευση σε κρίσιμα ζητήματα, ιδίως όσον αφορά την αναθεώρηση του θεμελιώδους νόμου της χώρας. Η προσπάθεια να φέρει τους πολιτικούς αντιπάλους στο ίδιο τραπέζι, έστω και για έναν κατ’ αρχήν διάλογο, δείχνει την επιθυμία του για γεφύρωση διαφορών και την αναζήτηση ενός κοινού παρονομαστή, παρά τις εγγενείς πολιτικές αναπόφευκτες αντιπαραθέσεις. Η εξέλιξη αυτή αναμένεται να συνεχίσει να απασχολεί την πολιτική επικαιρότητα, με τις επόμενες κινήσεις και δηλώσεις να είναι υπό στενή παρακολούθηση.
