Σαν σήμερα, 11 χρόνια πριν, στις 24 Απριλίου του 2013, η ιστορία στιγματίστηκε από ένα από τα πλέον συγκλονιστικά εργατικά ατυχήματα παγκοσμίως. Το οκταώροφο κτίριο Rana Plaza, που βρισκόταν στην περιοχή Savar, κοντά στην Ντάκα του Μπανγκλαντές, κατέρρευσε αιφνιδίως, μετατρέποντας λίγα δευτερόλεπτα σε μια ατελείωτη κόλαση για χιλιάδες ανθρώπους. Η τραγωδία αυτή, που στοίχισε τη ζωή σε περισσότερους από 1.100 εργαζομένους και τραυμάτισε χιλιάδες άλλους, ανέδειξε με τον πιο σκληρό τρόπο τις συνθήκες που επικρατούσαν στην παγκόσμια βιομηχανία της μόδας, επισημαίνοντας την αμέλεια και την αδιαφορία για την ανθρώπινη ζωή. Η συντριπτική πλειονότητα των αθώων θυμάτων ήταν γυναίκες και άνδρες εργάτες, οι οποίοι βρίσκονταν καθημερινά στις θέσεις εργασίας τους, έστω και υπό αμφίβολες συνθήκες, παράγοντας ρούχα για λογαριασμό μεγάλων διεθνών brands.
Η κατάρρευση του Rana Plaza δεν ήταν ένα απλό ατύχημα, αλλά η κορύφωση μιας κατάστασης όπου η πίεση για χαμηλό κόστος παραγωγής και γρήγορη παράδοση υπερσκέλιζε κάθε έννοια ασφάλειας και αξιοπρέπειας. Η εικόνα του μισογκρεμισμένου κτιρίου, που θύμιζε πληγή στο σώμα της Γης, έγινε σύμβολο της ανελέητης εκμετάλλευσης στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η μεγάλη βιομηχανική καταστροφή που διαδραματίστηκε στο Μπανγκλαντές, άνοιξε μια ευρύχωρη συζήτηση για την ευθύνη των πολυεθνικών εταιρειών, τις συνθήκες εργασίας στα εργοστάσια του τρίτου κόσμου, αλλά και την ανάγκη για αυστηρότερους ελέγχους και νομοθεσία. Παρά τις υποσχέσεις για βελτίωση, ακόμα και σήμερα, δεκαετίες μετά, οι προκλήσεις παραμένουν, με πλήθος εργαζομένων σε διάφορες περιοχές του πλανήτη να εξακολουθούν να εργάζονται σε επισφαλείς και εξευτελιστικές συνθήκες, συχνά για να καλύψουν τις απαιτήσεις της διαρκώς αυξανόμενης και άπληστης αγοράς της γρήγορης μόδας.
Η κοινή γνώμη άρχισε να συνειδοποιεί την αλήθεια πίσω από τα φτηνά ρούχα. Η επέτειος της 24ης Απριλίου υπενθυμίζει σε όλους μας την αξία της ανθρώπινης ζωής και την αναγκαιότητα της συνεχούς επαγρύπνησης. Μνημονεύουμε τα θύματα του Rana Plaza, όχι μόνο για να τιμήσουμε την μνήμη τους, αλλά κυρίως για να μην επιτρέψουμε ποτέ ξανά κάτι παρόμοιο να συμβεί. Ο αγώνας για δίκαιες συνθήκες εργασίας, για ασφαλέστερα εργασιακά περιβάλλοντα και για μια πιο ηθική βιομηχανία ένδυσης, είναι ένας αγώνας που δεν πρέπει να σταματήσει. Η κατάρρευση του Rana Plaza ήταν ένα σκληρό μάθημα, που δυστυχώς, ο κόσμος της μόδας φαίνεται να δυσκολεύεται να αφομοιώσει πλήρως, ενώ οι καταναλωτικές συνήθειες παραμένουν το κίνητρο για τη συνέχιση αυτών των πρακτικών.
