Η εξάρθρωση της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη, ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, υπήρξε μια μακρά και περίπλοκη διαδικασία. Δύο κομβικά γεγονότα, που επέφεραν καίριες αλλαγές στην πορεία της οργάνωσης και στην αντίληψη του κοινού για αυτήν, αναδείχθηκαν πρόσφατα. Το πρώτο, η ωμή δολοφονία του Βρετανού ταξιάρχη Στήβεν Σόντερς, προκάλεσε τεράστιο διεθνή σάλο και εθνική οδύνη. Η πράξη αυτή όχι μόνο εξόργισε την κοινή γνώμη, αλλά συνέβαλε καθοριστικά στην απομόνωση και στην αυξανόμενη πίεση που δέχονταν οι ελληνικές αρχές για την άμεση και αποτελεσματική αντιμετώπιση της τρομοκρατίας. Η βίαιη αυτή εξέλιξη, εκτός από το τεράστιο ανθρώπινο κόστος, δημιούργησε ένα κλίμα φόβου αλλά και αποφασιστικότητας για την εξάλειψη του φαινομένου. Το δεύτερο, εξίσου σημαντικό, στοιχείο που φωτίζεται, αφορά την εμφάνιση ενός αινιγματικού προσώπου.
Η φιγούρα του, γνωστή στα παρασκήνια και στις συζητήσεις ως «κύριος Χ.» ή, με πιο λαϊκό τρόπο, «Κίτσος», προσθέτει μια διάσταση μυστηρίου στην αφήγηση. Η εμπλοκή του, ο ρόλος του, οι αποκαλύψεις που πιθανώς προέκυψαν μέσα από την παρουσία του, όλα αυτά συμβάλλουν στην κατανόηση των πολύπλοκων δαιδαλωδών μηχανισμών που λειτουργούσαν ερήμην της κοινωνίας. Η δράση του, όπως και η δράση ολόκληρης της οργάνωσης, αποτελούσε μια συνεχόμενη πληγή στην περίοδο της Μεταπολίτευσης, υπονομεύοντας την ασφάλεια και τη σταθερότητα. Η 17 Νοέμβρη, με τη μακρά και αιματηρή πορεία της, σφράγισε μια ολόκληρη εποχή, αφήνοντας πίσω της ένα βαρύ αποτύπωμα στην ελληνική κοινωνία. Οι πράξεις της, από τις απαγωγές και τις δολοφονίες μέχρι τις βομβιστικές επιθέσεις, επηρέασαν βαθιά την πολιτική ζωή, την ασφάλεια και την ψυχολογία του λαού.
Η συνεχής αυτή δράση, που επί χρόνια φαινόταν να αψηφά κάθε προσπάθεια εξάχνωσής της, τελικά έφτασε στο τέλος της. Το τέλος αυτό δεν ήταν ξαφνικό, αλλά αποτέλεσμα μιας σειράς ερευνών, παρακολουθήσεων και, τελικά, αποδοτικών επιχειρήσεων που αποδόμησαν σταδιακά τους μηχανισμούς της. Το σημείο καμπής, που ουσιαστικά σηματοδότησε την έναρξη του τελικού κύκλου, θεωρείται η έκρηξη στον Πειραιά τον Ιούνιο του 2002. Η έκρηξη αυτή, αν και προοριζόταν να προκαλέσει ζημιές, οδήγησε σε μια σειρά από αποκαλύψεις και συλλήψεις που άνοιξαν τον δρόμο για την πλήρη εξάρθρωση της οργάνωσης. Η σειρά των γεγονότων που ακολούθησαν, συμπεριλαμβανομένης της ταυτοποίησης και σύλληψης πολλών από τα μέλη της, έθεσε τέλος στην τρομοκρατική δράση μιας οργάνωσης που για δεκαετίες αποτελούσε ένα από τα πιο δυσβάσταχτα προβλήματα στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, κλείνοντας ένα θλιβερό κεφάλαιο.
